Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Και άλλη μία....

Δεν χρειάζεται να το σχολιάσω ιδιαιτέρως...
Απλά να πώ ένα Ευχαριστώ, γιατί τέτοια λόγια μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε.

Αγαπητέ καλέ μου κύριε Καρακάση ,
>
> συγχωρήστε μου εκ των προτέρων την κτητική αντωνυμία.
> Σας γράφω με μεγάλη χαρά από το Ρέθυμνο Κρήτης όπου ζω, εργάζομαι (ως
> καθηγήτρια Αγγλικων) και ονειρεύομαι ....
> Θέλω να σας στείλω ένα θερμό χαιρετισμό κ ευχαριστίες για τις πολλές
> στιγμές γαλήνης και ευφορίας που κέρδισα διαβάζοντας τα βιβλία σας-
> ιδιαιτέρως το Βιολονίστα. Το βιολί είναι μία μεγάλη μου αγάπη , μαθαίνω τα
> τελευταία 5 χρόνια , και το βιβλίο σας αυτό 'οχι μόνο με αιχμαλώτισε
> αλλά και με εισήγαγε στη γλυκιά υπερβατική ατμόσφαιρα των βιβλίων σας.
>
> Θα χαρώ πολύ να λάβω απαντησή σας κ περιμένω το επόμενο σας βιβλίο
>
> Ο Θεός να σας έχει κάλα.
>
> Μιρέλλα, 26 χρόνων
> '
>

Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Μια φιλοφρόνηση

ΑΓΑΠΗΤΕ κ. ΚΑΡΑΚΑΣΗ

ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΣΑΣ ΣΤΕΙΛΩ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΤΟΝΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΩ...
ΜΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΠΙΑ; ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ;ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΚΑΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΗΚΑΜΕ ΑΝΑΓΝΩΣΗ; ΜΙΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΡΟΑΛΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΟΛΟΙ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΝΩΜΗ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ!!!!!!
ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΕΟ ΣΑΣ ΒΙΒΛΙΟ. ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΠΕΤΑΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ!
ΕΝΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ, ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΑΜΗΝΟ ΝΑ ΕΒΓΑΙΝΕ ΒΙΒΛΙΟ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΠΑΛΙ ΛΙΓΟ ΘΑ ΗΤΑΝ. ΓΙ' ΑΥΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ...
ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΩ ΚΑΙ ΣΑΣ ΦΙΛΩ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ

Αν δημοσιεύω αυτό το μήνυμα που έλαβα, το κάνω γιατί αποτελέί την κορωνίδα μιας σειράς μηνυμάτων που λαμβάνω τον τελευταίο καιρό από αναγνώστες που εκφράζουν λίγο πολύ το ίδιο παράπονο.Όχι! Δεν θέλω να ευλογήσω τα γένια μου! Αντίθετα μελαγχολώ στην σκέψη, όταν βλέπω αμέτρητους τίτλους νέων βιβλίων να κυκλοφορούν και να διαπιστώνω στο τέλος ότι το περιεχόμενο των περισσοτέρων εξ αυτών ανήκουν στην συνομοταξία των ευτελών αναγνωσμάτων. Ήλπιζα ότι αυτός ο συγγραφικός ορυμαγδός θα ήταν επ' οφελεία της Λογοτεχνίας και των αναγνωστών. Έχω πέσει τραγικά έξω.
Καθώς φαίνεται οι Εκδότες, μπροστά στην ατελείωτη "προσφορά" ενδίδουν ασυλόγιστα χωρίς μέτρο και επιλογή την Λογοτεχνία,απλά και μόνο με την ελπίδα ενός πιθανού κέρδους που αποδεικνύεται φρούδα ελπίδα. Είναι λυπηρή διαπίστωση, και το κοινό δεν μένει ούτε αδιάφορο ούτε παραπλανάται πλέον από τα "χρυσωμένα" χάπια που τους σερβίρουν. Και τιμωρεί Εκδότες και Συγγραφείς το ίδιο. Και καλά μας κάνουν!
Ταυτόχρονα όμως, είναι καιρός, εμείς που "υπερηφανευόμαστε" ότι υπηρετούμε την Λογοτεχνία, να συμμαζέψουμε τις επάρσεις μας και με περίσκεψη, υπευθυνότητα όσο και πνευματικό βάσανο να προσπαθήσουμε να επιτελέσουμε με σοβαρότητα το καθήκον μας.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Attica Press › Πολιτισμός › Εκδηλώσεις
Το βραβείο αναγνωστών διεκδικεί «Ο Βιολονίστας»
21 Νοεμβρίου 2009 | 10:07 π.μ.

karakasisΈχει αποδεδειγμένα την ικανότητα να μεταφέρει τη μαγεία στον αναγνώστη του, πιστεύει στην ανθρώπινη ανάγκη να «πιστέψει»... να μάθει ν' αγαπά τον Θεό ως το Ον που μας σκεπάζει με την Πρόνοια και την Αγάπη Του...., διαθέτει ευρυμάθεια, αγαπά την κλασική μουσική και γνωρίζει τα μυστικά του πολιτισμού, ευτύχησε να περιβάλλεται από εξαίρετους ανθρώπους αλλά και να ζήσει έναν μεγάλο έρωτα.

Ο λόγος για τον πολυαγαπημένο συγγραφέα Κώστα Καρακάση ο οποίος φέτος διεκδικεί το βραβείο αναγνωστών με το βιβλίο του «Ο βιολονίστας».

Εύστοχος και απλοϊκός στην εισαγωγή του blog του: www.k-karakassis.gr όπου διαβάζουμε: Φίλες και Φίλοι. Σας κοιτώ στα μάτια και θέλω να σας πω ένα μεγάλο Ευχαριστώ καρδιάς, για την αγάπη με την οποία σκεπάσατε τα βιβλία μου, τα υπέροχα λόγια που διατυπώσατε με τις κρίσεις σας, αλλά και την μεγάλη Ευθύνη που βάλατε στην ζυγαριά της καρδιάς μου... Με την ίδια αταλάντευτη ευθύνη θα συνεχίσω όσο ο καλός Θεός μου το επιτρέψει, να γράφω για τον Άνθρωπο, τον Κόσμο και τα Όνειρα μας. Αυτός είναι και ο σκοπός της Λογοτεχνίας. Ελπίζω να την διακονώ σωστά μέχρι τέλους.

interview-karakasis

Ο κ. Καρακάσης παραχώρησε στο Atticapress.gr την παρακάτω συνέντευξη:

Atticapress.gr: Κύριε Καρακάση, τι είναι αυτό που σας ωθεί να καθίσετε μπροστά στο γραφείο σας και να αρχίσετε να δημιουργείτε ένα συγγραφικό έργο.

Κ. Καρακάσης: Κανένας δημιουργός δεν θα μπορούσε ν' απαντήσει με ακρίβεια το «γιατί»... Υποθέτω ότι είναι η πολύ απλή ανάγκη να εξωτερικεύσει ο κάθε ένας από εμάς τις μύχιες σκέψεις της ψυχής του και να τις μοιραστεί με τους άλλους, σαν μια συν-κοινωνία με εκείνους που έχουν βιώσει τα ίδια αισθήματα στη ζωή τους.

karakasis-bookAtticapress.gr: Θεωρείτε απαραίτητο συστατικό επιτυχίας τα αυτοβιογραφικά στοιχεία σ' ένα μυθιστόρημα;

Κ. Καρακάσης: Όχι απαραίτητα, αν και πολύ συχνά παρεμβαίνουν οι εμπειρίες ή οι γνώσεις που έχεις αποκτήσει στη ζωή σου. Μην ξεχνάτε ότι οι ήρωες σε κάθε βιβλίο «βιώνονται» αναγκαστικά πρώτα μέσα στο πνεύμα του δημιουργού, αλλιώς δεν θα μπορούσαν να έχουν καμιά αληθοφάνεια.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Κώστας Καρακάσης γεννήθηκε στην Αίγυπτο από Έλληνες γονείς. Η οικογένεια του πατέρα του ήταν από την Κωνσταντινούπολη και της μητέρας του από την Κεφαλονιά. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Atticapress.gr: Ποια μπορεί να είναι τα συστατικά ενός επιτυχημένου μυθιστορήματος. Και ποια είναι τα μυστικά της επιτυχίας τόσο της «Αθηνάς» όσο και του «Βιολονίστα»;

Κ. Καρακάσης: Δεν υπάρχουν «μυστικά»...ούτε «συνταγές». Αν ο δημιουργός καταφέρει να δώσει Μαγεία στον αναγνώστη, τότε έχει πετύχει. Σαφώς χρειάζεται να έχει Παιδεία, γνώση της γλώσσας του, ευρυμάθεια και καλλιέπεια σκέψης και αισθημάτων. Θα πρόσθετα και ταλέντο που είναι χάρισμα δοσμένο απ' τον Θεό.

Atticapress.gr: Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της προσωπικότητάς σας και με ποιο τρόπο;

Κ. Καρακάσης: Η γιαγιά μου, οι γονείς, οι δάσκαλοί μου και ορισμένοι σημαντικοί άνθρωποι που ευτύχισα να γνωρίσω στην ζωή μου. Ακόμα –ίσως- και το γεγονός ότι γεννήθηκα και μεγάλωσα στον ελληνισμό της διασποράς που ήταν τελείως διαφορετικός από τον μητροπολιτικό.

Στην πεζογραφία ο Κώστας Καρακάσης εμφανίσθηκε μόλις το 2000 με το εκτενές μυθιστόρημά του «Αθηνά. Ευτυχώς που δεν Γεννήθηκα Όμορφη» (εκδόσεις Ψυχογιός, 2000), το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα ανάμεσα στα πλέον ευπώλητα βιβλία των τελευταίων πενήντα χρόνων και έλαβε βραβείο λογοτεχνίας και ηθικών αξιών από την Ε.Ε.Χ.Γ. ενώ είχε προταθεί και για το πρώτο Βραβείο Λογοτεχνίας του Ιδρύματος Τρανούλη.

{youtube}iAEOwzRMfes{/youtube}

Atticapress.gr: Προσωπικά διάβασα την «Αθηνά» πέντε ή έξι φορές. Η ηρωίδα σας, είναι ο τέλειος χαρακτήρας για να εμψυχώνει και να δίνει δύναμη. Είναι αλήθεια ότι το πρόσωπο αυτό υπήρξε στην πραγματικότητα και ότι ανήκε στο στενό σας οικογενειακό περιβάλλον; (πείτε μας κάτι παραπάνω για το πρόσωπο αυτό όπως και πού σταματά η πραγματικότητα και πού αρχίζει ο μύθος μέσα στο βιβλίο σας).

Κ. Καρακάσης: Ναι. Ήταν η γιαγιά μου από την πλευρά της μητέρας μου και όπως γράφω στην εισαγωγή το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου είναι η πραγματική της ζωή. Κάποια στιγμή ελπίζω να βγει και ο 2ος τόμος με την συνέχεια και το τέλος της Αθηνάς.

Atticapress.gr: Άκουσα πριν μερικές ημέρες ότι πλησιάζοντας τα Χριστούγεννα θα υπάρχουν διάφορα happenings στη Βουκουρεστίου. Το μυαλό μου πήγε αμέσως στον «Βιολονίστα» που δημιουργήσατε. Κατ' αρχήν είναι και το πρόσωπο αυτό υπαρκτό; Σήμερα ζει;

vote-karakasisΚ. Καρακάσης: Όχι βέβαια. Το μόνο πραγματικό μέρος του βιβλίου είναι η ιστορία του Ζέφη. Ήταν ο παππούς μου από την πλευρά του πατέρα μου.

Atticapress.gr: Πως «κτίσατε» τον χαρακτήρα του ήρωά σας, όταν πλέον σταμάτησαν τα πραγματικά στοιχεία της ιστορίας; Δηλαδή, πέρα από το γεγονός ότι κάποιο πρόσωπο που το γνωρίσατε, σας έδωσε την έμπνευση, προφανώς το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί και τη βιογραφία του. Πως λοιπόν στήσατε τις σκέψεις του, τις αποφάσεις του, τους δισταγμούς του κλπ.

Κ. Καρακάσης: «Δημιουργία» σημαίνει Σύνθεση και Πλάσιμο με υλικό το αμάλγαμα που αποτελεί τον Άνθρωπο. Η δυσκολία έγκειται στο να του δώσεις μια αληθοφανή υπόσταση με τις αρετές και τα ελαττώματα που κουβαλάμε όλοι μας.

Ο έρωτας δεν έχει «αίτιο»...

Atticapress.gr: Ένα πολύ δυνατό σημείο του βιβλίου σας είναι το συναίσθημα που αναπτύσσετε ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που προέρχονται από διαφορετικές τάξεις. Τους ενώνει βέβαια η αγάπη τους για τη μουσική. Πως όμως δημιουργήθηκε στο μυαλό του συγγραφέα αυτό το συναίσθημα; Πως το ζήσατε όταν το δημιουργούσατε;

Κ. Καρακάσης: Ο Έρωτας δεν έχει «αίτιο».... Προκύπτει αιφνίδια. Ίσως να έζησα κάτι σχετικό και αυτό να με ενέπνευσε....

Αν και ο συγκεκριμένος συγγραφέας δεν θεωρεί τον εαυτό του ποιητή, έχει γράψει μια μεγάλη συλλογή ποιημάτων που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ -εκτός από δύο τα οποία μελοποίησε τη δεκαετία του '70 η Ηλέκτρα Παπακώστα και τραγούδησε η Καίτη Χωματά - αν και είχε την επίνευση του γνωστού ποιητή, λογοτέχνη, βιολονίστα και μουσικολόγου Σταύρου Καρακάση, αδελφού του πατέρα του.

Atticapress.gr: Είναι προφανές ότι σας αρέσει η κλασική μουσική. Με το βιολί πως τα πάτε; Έχετε κάνει προσωπική γνωριμία ή μόνον το ακούτε;

Κ. Καρακάσης: Μεγάλωσα σε οικογένεια μουσικών και μουσικόφιλων και αυτά ήταν τα ακούσματά μου παιδιόθεν, αν και δεν σπούδασα μουσική ούτε κανένα όργανο.

Atticapress.gr: Έχετε ξεχωρίσει κάποια κλασικά έργα ως «αγαπημένα»;

Κ. Καρακάσης: Είναι πάρα πολλά. Από τους προκλασικούς μέχρι τους ρομαντικούς θα μπορούσα να αναφέρω πολλά έργα που με συγκινούν πάντα και που δεν χωράνε στην φιλόξενη σελίδα σας.

Θα ήταν παράλειψη εάν δεν αναφέραμε ότι το βιβλίο του Κ. Καρακάση «Ιστορίες για τον Θεό και τον άνθρωπο» (εκδόσεις Ψυχογιός, 2006) που ήταν αφιερωμένο στον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο τον Α!, έγινε δεκτό με ενθουσιασμό και εξαιρετικά κολακευτικά λόγια, τόσο από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, όσο και από τους Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας Διόδωρο Α! και Θεόδωρο Α!, τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ.κ. Αναστάσιο, όπως και από το σύνολο των ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, και των αυτοκέφαλων εκκλησιών Κρήτης και Δωδεκανήσου.

Atticapress.gr: Θα θέλατε να μας πείτε και δυο λόγια για τα άλλα βιβλία σας; Ας αρχίσουμε από το «Ιστορίες για τον Θεό και τον άνθρωπο» το οποίο αφιερώσατε στον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο τον Α. Τι θέλατε να δώσετε στον αναγνώστη μέσα από αυτό το βιβλίο αυτό ώστε να γίνει δεκτό με τόση θερμότητα.

Κ. Καρακάσης: Την ανθρώπινη ανάγκη να «πιστέψει»... Να μάθει ν' αγαπά τον Θεό όχι σαν μια έννοια τιμωρού, φοβερού και τρομερού, αλλά αντίθετα στο Ον που βρίσκεται πανταχού παρών και μας σκεπάζει με την Πρόνοια και την Αγάπη Του....

Ο Κώστας Καρακάσης υπηρέτησε εθελοντής στο Βασιλικό Ναυτικό, αλλά μετά από δεκατρία χρόνια υπηρεσίας προτίμησε την ελευθερία από τη σιγουριά της καριέρας του. Αποφοίτησε από την Σχολή Ξεναγών Κρήτης και στην συνέχεια έκανε σπουδές στην Ιστορία Τέχνης. Και είναι προφανές ότι οι κόσμοι του μητροπολιτικού ελληνισμού και αυτού της διασποράς παραμένουν οι δύο πυλώνες που διατρέχουν τις σκέψεις, τα βιώματα και τα κείμενά του.

Atticapress.gr: Το μυθιστόρημα σας «Η αγάπη δεν έχει τέλος» (εκδόσεις Ψυχογιός, 2006), εξελέγη δεύτερο από τον Πανελλήνιο διαγωνισμό που οργάνωσε το ΕΚΕΒΙ και ο ΣΚΑΙ, και παρέμεινε πρώτο επί ένα χρόνο στη λίστα των Best sellers σε όλη την χώρα. Ποιο είναι το μυστικό χάρισμα αυτού του βιβλίου;

Κ. Καρακάσης: Η δύναμη της Αγάπης και η πίστη, η αφοσίωση στον Έρωτα έτσι όπως πρέπει να είναι και όχι όπως έχει καταντήσει στην πλειοψηφία του στις ημέρες μας...Αγοραίος.

Atticapress.gr: Το 2005 από τις εκδόσεις Λιβάνη εκδόθηκε το «Πορτραίτα σε θρυμματισμένο καθρέφτη». Ποια «γεύση» σας άφησε αυτό το βιβλίο;

Κ. Καρακάσης: Ήταν το πρώτο «αιρετικό» μου βιβλίο και παραμένει από τα αγαπημένα μου, αλλά και από το κοινό. Ίσως γιατί είναι ανατρεπτικό –όπως και ο «Ίκαρος»- και πορεύεται στα σκοτεινά ανθρώπινα μονοπάτια. Το «άγνωστο» μέρος της ανθρώπινης ψυχολογίας είναι αυτό που με γοητεύει και προσπαθώ να το κατανοήσω και να το ερμηνεύσω.

Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι ο Κώστας Καρακάσης τιμήθηκε με το Μετάλλιο πολυετούς ευδοκίμου υπηρεσίας του Βασιλικού Ναυτικού με το Διάσημο των Υποβρυχίων και των Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ (O.S.J.).

Το 1990 εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο. Συνεργάστηκε με τον Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Ναυπλίου για έξη χρόνια με πέντε εβδομαδιαίες εκπομπές, εκ των οποίων το "Πολιτιστικό Περισκόπιο της Κυριακής" άφησε εποχή για την ενημέρωση των ακροατών σε θέματα πολιτισμού από την Ελλάδα και τον Κόσμο, με αναμετάδοση κλασικής μουσικής. Ταυτόχρονα είχε αναλάβει πρώτος Διευθυντής της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ναυπλίου (Δ.Ε.Π.Α.Ν.) και είναι ο εμπνευστής και δημιουργός του "Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου" το οποίο και υφίσταται μέχρι σήμερα. Επί των ημερών του, το Ναύπλιο αναδείχθηκε σε πόλη με την μεγαλύτερη πολιτιστική δραστηριότητα στην Ελλάδα εκτός της πρωτεύουσας.

Ε. Παπαδάκη: Ηθικό στίγμα για τον Δήμο Ναυπλίου

papoulias-karakasisAtticapress.gr Στον πρόλογο του βιβλίου σας "Ο βιολονίστας" υποβάλλατε ένα αίτημα στον Δήμο Ναυπλίου αναφερόμενος στο όνομα της Ελένης Παπαδάκη. Είναι προφανές ότι εκτιμάται πως πρέπει να αποκατασταθεί η μνήμη αυτής της γυναίκας. Ποια είναι η τύχη του αιτήματός σας; Θέλετε να μας δώσετε και κάτι περισσότερο για το θέμα αυτό; (http://www.koyinta.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=441&Itemid=67

και http://fei13.yooblog.gr/eleni_papadaki/ )

Κ. Καρακάσης: Την εποχή που ήμουν υπεύθυνος των Πολιτιστικών δραστηριοτήτων στο Ναύπλιο σε συνεργασία με τον τότε Δήμαρχο κ. Γ. Τσούρνο, είχαμε υποβάλλει αίτηση στο Κ.Α.Σ. για να στηθεί η προτομή της Ελένης Παπαδάκη στον χώρο της αρχαίας Επιδαύρου και με ευθυκρισία το Κ.Α.Σ. είχε δώσει την έγκριση του. Ταυτόχρονα είχαμε κάνει μια ονοματοθεσία σε έναν δρόμο του Ναυπλίου με το όνομα της μεγάλης αυτής τραγωδού παρουσία του αδελφού και της συζύγου του. Επίσης μετά από αίτημα μου, ο αδελφός της Ελένης Παπαδάκη μετέφερε μετά από σαράντα χρόνια παραμονής τους στην Εστία Ν. Σμύρνης, όλα τα γλυπτά που είχε φιλοτεχνήσει η μεγάλη γλύπτρια Κάτια Κοτέλνικωφ με το πρόσωπο της αξέχαστης ηθοποιού μαζί με προσωπικά αναμνηστικά της. Προορισμός τους ήταν η μόνιμη έκθεση τους στην Πινακοθήκη Ναυπλίου όπου και εξετέθησαν για ένα μήνα. Μετά και χωρίς καμία εξήγηση, όλα αυτά αφαιρέθηκαν αιφνιδιαστικά, παρά την ρητή υποχρέωση που είχαμε απέναντι στην οικογένεια της για μόνιμη έκθεση τους, -για τον λόγο αυτό μας είχαν δωρηθεί- και καταχωνιάστηκαν σε αποθήκες μέχρι και σήμερα!

Η προτομή της βεβαίως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και το όλο θέμα έμεινε σε κάποιο συρτάρι του Δημαρχείου Ναυπλίου!

Αλλά και το χειρότερο, όλα αυτά τα γλυπτά μαζί και τα αναμνηστικά της Ελένης Παπαδάκη, αποτελούν ένα ηθικό στίγμα για τον Δήμο Ναυπλίου αφού εξακολουθεί να τα έχει "εξαφανισμένα" από την κοινή θέα, όπως είχε αναλάβει την υποχρέωση να πράξει. Και μέχρι σήμερα, καμία απολύτως ενέργεια δεν έχει γίνει, και οι υπεύθυνοι του Πολιτισμού, τηρούν σιγήν ιχθύος.

Καθώς φαίνεται, οι "προοδευτικές δυνάμεις" εξακολουθούν μετά από μισό και πλέον αιώνα να κυνηγούν το φάντασμα της αδικοχαμένης μεγάλης τραγωδού.

Atticapress.gr: Κύριε Καρακάση, σε ποιο βαθμό σας ικανοποίησε η ενασχόληση σας με τα κοινά και για ποιους λόγους σας πίκρανε;

Κ. Καρακάσης: Εργάστηκα επί έξη συναπτά χρόνια στην διεύθυνση του Πολιτισμού στο Ναύπλιο δίπλα σε έναν εμπνευσμένο Δήμαρχο. Η ικανοποίηση και οι χαρές που εισέπραξα ήταν αμέτρητες, γιατί ανέλαβα μια υπόθεση από μηδενική βάση και έφτασε το Ναύπλιο επί των ημερών μου, να γίνει ναυαρχίδα πολιτιστικών εκδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα.

Το γεγονός και μόνο ότι εξακολουθεί να λειτουργεί ο θεσμός του Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου που υπήρξε έμπνευση και δημιούργημα μου λέει πολλά, αν και πολλοί θέλησαν να «σφετεριστούν» την καθιέρωση και δημιουργία του. Άντεξα την πολεμική που δεχόμουν σε όλη την διάρκεια της θητείας μου ακόμα και το μίσος από τοπικούς παράγοντες. Ήμουν και παραμένω «ο ξένος» και ουδέποτε αναγνωρίστηκε η μικρή αυτή προσφορά μου στον τόπο που επέλεξα σαν σπίτι μου. Ουδείς προφήτης εν τη εαυτού πατρίδι.....

Όπως και ο ίδιος αναφέρει στο συμπυκνωμένο βιογραφικό του σημείωμα, ο Κώστας Καρακάσης συνεχίζει να ζει στο Ναύπλιο εφησυχάζων και ασχολείται με την συγγραφή.

Θεοδοσία Κοντζόγλου