Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Τέλος Οκτωβρίου...

Πάει και αυτός η μήνας. Βγήκαμε από τον Ζυγό και περπατάμε στον....Σκορπιό! Ήταν ένας μήνας γεμάτος από έντονες συγκινήσεις και εξαιρετικά ευχάριστες αναμνήσεις., όσο και σημαντικά γεγονότα. Μόλις προχθές 24/10 ήμουν στην Κόρινθο στο βιβλιοπωλείο ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ για την τελευταία (;) παρουσία του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ για εφέτος. Πολοί φίλοι με τίμησαν με την παρουσία τους και η βραδυά κύλησε σχεδόν μαγική από την ωραία συζήτηση που είχα με τους αναγνώστες....
Αλλά ο Οκτώβρης θα μείνει στις μνήμες μου, για την μεγάλη συγκίνηση, χαρά και ευφροσύνη που ένοιωσα με την κορυφαία επίσκεψη μου στην Κεφαλλονιά. Εκείνο το 3ημερο θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην καρδιά μου. Ο τόπος, οι άνθρωποι, η φιλοξενία και η αγάπη τους, η ανταπόκριση στις προσκλήσεις που είχαν λάβει για την παρουσία μας με την Λένα Μαντά, η ευγένεια μα και το αστείρευτο χιούμορ των ανθρώπων και τόσα άλλα.
Για μένα όμως ήταν και κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό, κάτι που ίσως αλλάξει ακόμα και αυτή την απ' εδώ και πέρα ζωή μου όση κι αν είναι αυτή....
Στο Φ.Μ. ανέβασα μερικές ακόμη φωτογραφίες από την επίσκεψη στο Αργοστόλι, σ'εκείνη την καταπληκτική βραδυά, γιατί άξιζε τον κόπο να το κάνω, σαν ένα μικρό Ευχαριστώ προς όλους εκείνους που μας τίμησαν κατά τον καλύτερο τρόπο.
Τέλος ο Οκτώβρης μου έφερε ακόμα ένα καλό νέο, που ναι μεν δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά βρίσκεται σε πολύ καλό δρόμο και ελπίζω πως σύντομα θα έχω περισσότερα να πώ. Ένα από τα βιβλία μου, μεταφράζεται στην αλλοδαπή και πολύ σύντομα -ελπίζω- ότι θα εκδοθεί και εκτός Ελλάδος, με προοπτική να παραδώσω και άλλα μου έργα... Ίδωμεν.
Θα μπορούσα να προσθέσω σε όλα αυτά τα ευχάριστα την επίσκεψη πολύ αγαπητού μου ζεύγους από την Αγγλία που με γέμισε με ιδιαίτερη χαρά, και την μεθαυριανή συμμετοχή μου στο ανέβασμα του ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ στο Βουλευτικό Ναυπλίου από τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ, όπου θα απαγγείλω το μέρος του Αφηγητή.... Ο γεννέθλιος μήνας μου πήγε καλά και μακάρι να συνεχίσει αυτή η "ξαστεριά" και τον υπόλοιπο χρόνο....

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ....

Στην δίνη των εντάσεων και των απανωτών γεγονότων, -ου γαρ έρχεται μόνον!- μπήκε και ο δαίμων του ηλεκτρονικού υπολογιστή!!!! Όπου αναφερόμουν στο Αργοστόλι μπέρδεψα ονόματα και τόπους.....! (Ντροπή μου!!!)
Έτσι διορθώνω την εκδήλωση-συνάντηση που είχαμε στο Αργοστόλι με τα πραγματικά ονόματα, που ηταν το Βιβλιοπωλείο ΣΤΑΜΑΤΕΛΑΤΟΥ της Χρύσας και του Γεράσιμου, που εκτός από την αγάπη τους, μας γέμισαν και θαυμάσια δώρα, όπως και όλοι οι άλλοι φίλοι όπου κι αν βρεθήκαμε. Και για να σας αποδείξω την σύγχιση που είχα από την ένταση εκείνης της βραδυάς, είχα υποσχεθεί στην κυρία που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το βιβλιοπωλείο της Χρύσας και του Γεράσιμου, όπου διατηρεί ένα καταπληκτικό μαγαζί γεμάτο Κεφαλλονίτικες λιχουδιές, ότι αν μη τι άλλο θα έπερνα αρκετές μάντολες, γλυκά του κουταλιού κ.ά. για δώρα σε φίλους μου εδώ στο Ναύπλιο....
Δεν πήρα ούτε ΜΙΑ!!! Ξεχάστηκα κυριολεκτικά, ας όψετε και ο Μάκης Ευαγγελάτος που μας περίμενε εναγωνίως για το δείπνο των κοινών γεννεθλίων μας!
Ελπίζω να με συγχωρέσουν οι φίλοι μου. Υπόσχομαι να μην επαναληφθεί....

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ....

Αναγκαστική η καθυστέρηση μιας και δεν πήρα ανάσα από την ημέρα της επιστροφής από την Κεφαλλονιά. Είχα τριπλά (!) γεννητούρια! Η ανηψιά μου έφερε ένα τρισχαριτωμένο κοριτσάκι και την ίδια ημέρα έφευγε από το ΜΗΤΕΡΑ ο κουμπάρος μου Γ.Γ. με τα διδυμάκια του! ένα κι' ένα. Θα βαφτίσω το αγοράκι στην Τήνο λίαν προσεχώς μιας και εκεί τα έταξε η μητέρα τους! Η πολλαπλή χαρά επεσκίασε και την κούραση των ημερών που προηγήθηκαν αλλά και όλη την συσσωρευμένη ένταση που μοιραία κάθησε σαν κουρνιαχτός στην ψυχή μου.
Χρωστάω λοιπόν έστω και τώρα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στους φίλους της Κεφαλλονιάς για όλα όσα έκαναν, ώστε εκείνο το 3ημερο να μας μείνει αλυσμόνητο. Στις δύο Μαρίες μου. Την Βαρία Βλαχογιαννάτου και την Μαρία Φουντά. Τον Πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης μαζί και όλους τους φίλους που μας τίμησαν στην πρώτη εκείνη παρουσίαση. Στον Μάκη Ευαγγελάτο που μας φιλοξένησε με τόση γενναιοδωρία και άφθαστη ζεστασιά -σαν στο σπίτι μας- στο υπέροχο CEFALLONIA PALLAS HOTEL, αλλά και την χαρά να γιορτάσουμε μαζί τα κοινά μας γεννέθλια! Στην Γιώτα Σιούτη και τον Γιώργο Χαλαβαζή του Ρ.Σ. IONIAN GALAXY 90.8 FM STEREO όπως και στον Ρ.Σ. COSMOS 96.5. Στον Νίκο και την σύζυγο του στην Σάμη στο θαυμάσιο βιβλιοπωλείο τους για το πάρτυ που οργάνωσαν για την Λένα και εμάς όλους -κρίμα που δεν πήρα τα υπόλοιπα κεφτεδάκια του μπουφέ σε τάπερ!- και τέλος στον Βαγ.Νοδάρο την σύζυγο και την θυγατέρα τους που μας φιλοξένησαν στον δικό τους χώρο και που νοιώσαμε ότι όλο το Αργοστόλι ήρθε να μας δει, να μιλήσει μαζί μας και να μας κάνει να νοιώσουμε αυτή την συγκινητική και αναντικατάστατη αγάπη που ενώνει τους δημιουργούς με τους αναγνώστες.
Τόσο η Λένα Μαντά όσο και εγώ, φύγαμε από εκείνο τον ευλογημένο τόπο με μια υπόσχεση που δώσαμε σε όλους αυτούς τους μοναδικούς φίλους. Να επιστρέψουμε!

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Κόρινθος - Σάββατο 24 Οκτωβρίου

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ.... Α!

Εννέα χρόνια περίμενα αυτή την πρόσκληση που έλεγε να έρθει και δεν ερχόταν! Άρχισα να πιστεύω πως ούτε ένας δεν είχε διαβάσει την "Αθηνά" σε όλη την Κεφαλλονιά. Μέχρι που μία φίλη μου, η Μαρία Β. μαζί με μια άλλη Μαρία, αποφάσισαν να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους.Και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει να παίρνει μια γυναίκα απόφαση για δράση, πόσο μάλλον δύο!
Και η πολυπόθητη πρόσκληση ήρθε και μάλιστα από την Ιακωβάτειο Βιβλιοθήκη Ληξουρίου! Μαζί και άλλες δύο από το Αργοστόλι και την Σάμη!
Κανείς δεν κατάλαβε από την συντροφιά μου την ένταση και την φόρτιση που κουβαλούσα στον πηγαιμό για την....Κεφαλλονιά. Στεκόμουν στο κατάστρωμα του φέρρυ που μας πήρε από την Κυλλήνη και κοίταζα αχόρταγα τον ορίζοντα. Πρώτα η κορφή του Αίνου και μετά σιγά σιγά οι απαλές χαμηλότερες κορφές και καταπράσινες λαγκαδιές του αγαπημένου τόπου. Είχα να πατήσω το πόδι μου εκεί, περισσότερο από μισό αιώνα! Από εκείνες τις αποφράδες ημέρες του 1953 που το Ιόνιο ταρακουνήθηκε και άφησε πίσω του μονάχα ερείπια, οιμωγές, θρήνους και αγιάτρευτες πληγές. Τότε που στεκόμουν στην προβλήτα του Αργοστολίου και αποβιβάζαμε βοήθεια που είχαμε μεταφέρει με τα πλοία του Β.Ν. όταν ένας μετασεισμός μας ταρακούνησε για τα καλά και είδα την γη να ανοίγει μπροστά στα μάτια μου και να σταματά μόλις δύο μέτρα από τα πέλματά μου! Και τώρα πατούσα τα ίδια χώματα και μια λέξη ερχόταν ξανά και ξανά στο μυαλό μου. ΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ... Έτσι μου φάνηκε αυτή η Κεφαλλονιά που έβλεπα. Πανέμορφη, αρχοντοπούλα όπως ήταν πάντα, ξαναχτισμένη με άφθαστη αισθητική, χωριά και πόλεις ολόφωτες από χαμόγελα ανθρώπων και σπιτιών, πολύβουο μελίσσι δράσης και προκοπής.
Το πρόγραμμα μου ήταν εξαιρετικά φορτωμένο όσο και κουραστικό. Πρώτο μέλημα όμως να πάω στον Άγιο και να Τον προσκυνήσω, κάτι που δεν είχα κάνει 53 χρόνια πριν, τότε που η Κεφαλλονιά ήταν ένας σωρός ερειπίων γεμάτη πληγές. Απίθωσα στα πόδια Του τα δάκρυα της ευγνωμοσύνης μου μα και της συγκίνησης, γιατί μαζί με τα δικά μου απίθωσα και της πραγματικής Αθηνάς -έτσι σαν μνημόσυνο- σύμφωνα με την εντολή της....Χρόνια πολλά πριν.
Έκανα ένα πνευματικό μνημόσυνο και στις ψυχές των προγόνων, που τα οστά τους βρίσκονται κάπου σ' αυτά τα άγια χώματα και που εγώ είμαι η συνέχειά τους. Και φώναξα μυστικά από την καρδιά μου. "Γη μου αγαπημένη, γη των προγόνων μου...Ήρθα, ήρθα μαζί σας να σας μνημονεύσω και σας ευχαριστώ γιατί είμαι η δική σας φωνή, εδώ, στα πόδια του Αγίου μας.... "
Και μετά στο καθήκον! Το Ληξούρι μας επεφύλλαξε μια αρχοντική υποδοχή, αντάξια του μεγάρου που στεγάζεται η Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη, οι άνθρωποι μας αγκάλιασαν με περίσσια αγάπη και εκείνη την μοναδική ευγένεια που θαρρείς και την συντηρεί αέναα ο Αδρίας που δροσίζει όλο το Ιόνιο... Με την Λένα Μαντά συντροφιά είπαμε δυό λόγια και μετά άρχισε η κουβέντα με τους παρισταμένους όλο και ποιο θαρετή όλο και ποιο ζεστή. Γίναμε μια συντροφιά φίλων ιδίως με τα νειάτα που ήρθαν να μας δουν από κοντά προς μεγάλη χαρά και των δυό μας. Και την επομένη ακολούθησε η Σάμη, ραδιόφωνικές συνεντεύξεις, υπογραφές και ξανά υπογραφές.... Αλλά η μεγάλη έκπληξη ήταν το Αργοστόλι. Έμοιαζε σαν μια μεγάλη φιέστα όπου αντί για πυροτεχνήματα είχαμε χαμόγελα αγάπης σαν τον ήλιο, όπου ένα αμέτρητο πλήθος γέμιζε αδιάκοπα τον χώρο, νέοι, μικροί και μεγάλοι, όλοι με έναν καλό λόγο, πρόσωπα γεμάτα αγάπη, αγκαλιές μοσχομυρισμένες από τα λούλουδα και τα βοτάνια της Κεφαλλονιάς....Ποτέ πριν δεν δώσαμε και δεν πήραμε τόση αγάπη από τον κόσμο, ποτέ πριν τόσες στοίβες βιβλίων μας δεν εξαφανίστηκαν από τα ράφια του βιβλιοπωλείου που μας φιλοξενούσε! Είχαμε και την αγωνία να παραστούμε σε τιμητικό δείπνο στο "Κεφαλλονιά Παλλάς" όπου μας περίμενε υπομονετικά ο φίλος κ.Μ.Ευαγγελάτος, η ώρα περνούσε και όλο και έρχονταν νέοι φίλοι να μας δουν, να μιλήσουν έστω για λίγο μαζί μας, να μας δείξουν την αγάπη τους....
Και όταν επιτέλουν κάποια στιγμή καταφέραμε να πάμε στο ξενοδοχείο που μας φιλοξενούσε, ήρθε και η τελευταία έκπληξη. Μαζί με τα δικά μου γεννέθλια, γιορτάσαμε και τα γεννέθλια του κ. Μ.Ευαγγελάτου με μια διαφορά βεβαίως κάποιων δεκαετιών! Έγώ έκλεινα τα 73 και εκείνος τα.....
Τα υπόλοιπα θα τα πώ σε νέα ανάρτηση....Κάντε υπομονή λοιπόν....
Υ.Γ. Στο Φ.Μ. σας παραπέμπω για σχετικές φωτογραφίες.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ.....;

Πάει! Τέλειωσε κι αυτό το γλέντι! Νικητές και ηττημένοι, σκύβουμε πάνω από την καθημερινότητά μας και κοιτάζουμε το Αύριο που αφορά όλους μας. Από ότι συλλέγω από μηνύματα φίλων και αγνώστων, βλέπω ότι όλοι ανεξαιρέτως έχουν τις ίδιες αγωνίες. Και δεν είναι μόνο το οικονομικό πρόβλημα. Με ικανοποίηση διαβάζω τις αγωνίες των νέων για θέματα εξ ίσου σημαντικά, όπως το Σκοπιανό, το Κυπριακό, το Αιγαίο, το Ασφαλιστικό κ.ά. που σημαίνει -το έδειξαν άλλωστε και οι εκλογές- πως οι έλληνες σαν να αρχίσαμε να "ξυπνάμε" και να σκεφτόμαστε σαν πολιτικά όντα και να επιλέγουμε αλλαγή πορείας μήπως και τούτος ο τόπος βρει επιτέλους τον βηματισμό του.... Και περισσότερο από την ίδια την ήττα του κ.Κ.Καραμανλή αυτό που βαραίνει πολύ περισσότερο είναι η ευθύνη που πέφτει στα χέρια και τους ώμους του κ.Γ.Παπανδρέου. Αν το ΠΑΣΟΚ επιστρέψει στις παλιές συνταγές, αν επαναλάβει αυτά που έγιναν στο παρελθόν και δεν αλλάξει πραγματικά πορεία, τότε αυτό που θα συμβεί θα είναι πολύ χειρότερο από την σημερινή ήττα της Ν.Δ. γιατί πολύ απλά ο κόσμος έχει συσσωρεύσει πολύ θυμό μέσα του, πολύ αγανάκτηση και η υπομονή του έχει εξαντληθεί. Και τα αποτελέσματα θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστα για όλους. Για το καλό του τόπου εύχομαι ειλικρινά ο νέος πρωθυπουργός να τα καταφέρει και να έχει καταλάβει πως η "δόξα" του πρωθυπουργικού θώκου είναι τόσο ευάλωτη και εφήμερη όπως η ημέρα που έρχεται και φεύγει. Και κανείς απολύτως δεν έχει αέναη πίστωση Χρόνου....
Ας ευχηθούμε λοιπόν όλοι χωρίς μεμψιμοιρίες να πάει η Ελλάδα μπροστά....

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Επέτειος...

Οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, γιόρτασαν προχθές τα 30στά τους γεννέθλια! Στις νέες εγκαταστάσεις στην Μεταμόρφωση μαζεύτηκαν φίλοι και συνεργάτες για να ευχηθούν τα καλύτερα στον Θάνο και την Νίνα Ψυχογιού, μα και στα παιδιά τους που άξια συνεχίζουν το έργο του παππού και του πατέρα τους. Βέβαια, όλοι οι συγγραφείς-συνεργάτες των εκδόσεων "Ψ" είμασταν εκεί, ανάμεσα σε παλιούς και νέους φίλους.... Με άφατη χαρά συνάντησα [αυτό κι αν δεν ήταν έκπληξη] την λατρεμένη Κατερίνα "Ακαλανθίς", πανέμορφη και απαστράπτουσα όπως πάντα με το ποιο εκθαμβωτικό κόκκινο φόρεμα της βραδυάς, όπως και με εξ ίσου μουδιασμένη διάθεση δέχτηκα ασπασμό [αναγκαστικό σας βεβαιώνω] από Ιούδα θηλυκού γέννους! Μονάχα η καλή μου ανατροφή με εμπόδισε να μην τον ανταποδώσω με ένα ηχηρό δημόσιο χαστούκι...
Κατά τα άλλα η βραδυά ήταν υπέροχη, οι πλούσιοι μπουφέδες και τα μπαρ αναστέναξαν από τις βουλιμικές επιδρομές των καλεσμένων, η κ.Νίνα Ψυχογιού σαν καλή -και υπέρκομψη- οικοδέσποινα έτρεχε αδιάκοπα και ακούραστα δεξιά κι αριστερά να προλάβει έναν καλό λόγο σε όλους τους καλεσμένους της, ο κ. Θάνος συνελήφθη ως μειράκιον να ανοίγει με πρωτοχρονιάτικη θαρρείς αδημονία στην Ρεσεψιόν τα δώρα που του έφεραν οι καλεσμένοι φίλοι του, πανευτυχής βεβαίως για την επιτυχία της εκδήλωσης, το ίδιο και ο παππούς Ψυχογιός που καμάρωνε δικαιολογημένα τα εγγόνια του.
Το κλου της γιορτής ήταν η βράβευση με ειδική πλακέττα τριών συγγραφέων των Εκδόσεων "Ψ" για την προσφορά τους... Ο Γ.Πολυράκης, η Λ.Μαντά και η αφεντιά μου....είμασταν οι αποδέκτες αυτής της τιμής. Ευχήθηκα στον κ. Ψυχογιό να συν-εορτάσουμε και τα 40στά γεννέθλια....Ο Θεός να δώσει!