Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

Συνέντευξη στο www.istories.gr

Ο Κώστας Καρακάσης σε μια συνέντευξη "από καρδιάς"

Πέμπτη, 21 Μάιος 2009, 13:23, www.istories.gr

Ο Κώστας Καρακάσης, «πατέρας» της θρυλικής Αθηνάς, «Αθηνά –ευτυχώς που δε γεννήθηκα όμορφη», φιλοξενείται σήμερα στο περιοδικό μας σε μια συνέντευξη – κατάθεση ψυχής. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο του μυθιστόρημα, ο Βιολονίστας, ένα βιβλίο που έγινε μπεστ σέλλερ από τις πρώτες βδομάδες κυκλοφορίας του και που από τον Φεβρουάριο μέχρι και σήμερα, εξακολουθεί να παραμένει ψηλά στη λίστα των «ευυπώλητων βιβλίων» των εφημερίδων.

Ο συγγραφέας των επιτυχιών Κώστας Καρακάσης, ένας από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες της εποχής μας, μοιράζεται τις σκέψεις του εδώ μαζί μας…


* Μετά την απίστευτη επιτυχία της"Αθηνάς" που εκδόθηκε το 2000 κι έχει πουλήσει πάνω από 150.000 αντίτυπα, ήρθε φέτος ο Βιολονίστας και πολλοί λένε ότι θα ξεπεράσει τη φήμη της Αθηνάς. Τι έχετε να πείτε γι αυτό;

Δεν υπάρχει σύγκριση του ενός βιβλίου με το άλλο. Το κάθε ένα έχει τον δικό του "κόσμο", το δικό του ταξίδι, τους διαφορετικούς χαρακτήρες. Κανένα "παραμύθι" δε μοιάζει με ένα άλλο. Μακάρι και ο "Βιολονίστας" μου να αντέξει όσο έχει αντέξει η "Αθηνά", εννέα συναπτά χρόνια.


* Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που αρχίσατε το συγγραφικό σας έργο σε σχετικά μεγάλη ηλικία;

Ο μόνος προσωπικός λόγος ήταν το γεγονός ότι έπρεπε να λύσω τα βιοποριστικά προβλήματα, όπως όλοι μας. Η συγγραφή είναι μια ενασχόληση πολυτελείας ή απελπισίας. Αν και έγραφα από νέος, απλά έπρεπε να νοιώσω ότι ήμουν έτοιμος να ασχοληθώ σοβαρά με το γράψιμο και με την δέουσα αφοσίωση. Και αυτό με ωφέλησε διπλά. Πρώτον με κρατά σε πνευματική εγρήγορση και ταυτόχρονα με προφύλαξε από του να παραμένω με τα πόδια στην γη και όχι στους αιθέρες με κανένα καλάμι ανάμεσα στα πόδια μου.


* Το έργο σας σάς έχει καταξιώσει ως συγγραφέα, όμως η επαφή που έχετε με τους αναγνώστες σας, σας έχει καταξιώσει στη συνείδησή τους και ως προσωπικότητα. Πόσο δύσκολο το βρίσκετε να κρατάτε αυτή την προσωπική επαφή με τους φίλους σας στο facebook και όλους όσοι έρχονται στις παρουσιάσεις των βιβλίων σας να σας γνωρίσουν από κοντά;

Δεν γνωρίζω αν πράγματι μπορώ να θεωρούμαι "καταξιωμένος". Αυτό θα μπορούσε να ειπωθεί εκατό χρόνια μετά... Γεγονός είναι όμως ότι εισπράττω ένα τεράστιο ποσοστό αγάπης του κοινού και αυτό είναι η πραγματική "αμοιβή" μου. Η δε επαφή με το κοινό είναι άκρως συγκινητική γιατί την εισπράττει ο δημιουργός "ζωντανά", από πρώτο χέρι και μια αυθεντική συγκίνηση. Τελευταία ήμουν σε μια μεγάλη περιοδεία στην Β. Ελλάδα και ήταν απίστευτη αυτή η αίσθηση της επαφής με τους αναγνώστες. Και δεν είναι καθόλου δύσκολο πιστέψτε με. Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι μου είναι δύσκολο να ταξιδεύω συχνά -πράγμα που θα τό 'θελα- για λόγους υγείας και... χρόνων!


* Είδαμε ότι έχετε κάνει ήδη μια μεγάλη περιοδεία για την προώθηση του Βιολονίστα κι ετοιμάζετε ένα ταξίδι στην Κρήτη για αντίστοιχες παρουσιάσεις. Θεωρείτε ότι είναι απαραίτητο για έναν συγγραφέα να κάνει τόσες πολλές παρουσιάσεις σε όλη την Ελλάδα, προκειμένου να κάνει το βιβλίο του ευρύτερα γνωστό και άρα πιο εμπορικό;

Σας προανέφερα την περιοδεία μου στην Β. Ελλάδα. Δυστυχώς αναγκάστηκα για εγγενείς λόγους και όχι μόνο, να ακυρώσω την περιοδεία μου στην Κρήτη κάτι το οποίο με λύπησε αφάνταστα και ζητώ δημόσια και από το περιοδικό σας συγνώμη από τους αμέτρητους φίλους που έχω εκεί. Έζησα στην Κρήτη πολλά χρόνια, έχω ιδιαίτερους δεσμούς φιλίας και αγάπης και καταλαβαίνετε ότι μου ήταν εξαιρετικά οδυνηρό να μην μπορέσω να πάω.

Πιστεύω πως η παρουσία του δημιουργού σε τέτοιες παρουσιάσεις είναι απολύτως αναγκαία, όχι όμως για να ενισχύσει την ματαιοδοξία του, αλλά αντίθετα για να αφουγκραστεί και να γευτεί την δίψα του κοινού για άμεση επαφή με έναν πνευματικό άνθρωπο που θα μπορούσε πιθανώς να του δώσει μια ελάχιστη έστω δόση δύναμης για να προχωρήσει στις δυσκολίες της Ζωής. Ακόμα και να έχει το σθένος να "κριθεί" ζωντανά από τους αναγνώστες του. Είμαι ίσως ο μόνος συγγραφέας που τολμά να καταχωρεί δημόσια όχι μόνο τις ευνοϊκές κριτικές των αναγνωστών αλλά ακόμα και τις αρνητικές.


* Κατά πόσο πιστεύετε κινδυνεύει η κλασσική λογοτεχνία, το τυπωμένο σε χαρτί βιβλίο, από την εισβολή της τεχνολογίας στη ζωή μας; Ακούστηκε πως πλέον τα βιβλία θα εκδίδονται ηλεκτρονικά. Ποιά είναι η άποψή σας γι αυτό;

Είμαι κάθετα αντίθετος. Θα δημιουργήσει θύελλα παραβάσεων εις βάρος των δημιουργών, αλλά και θα αφαιρέσει από το κοινό να έχει μία από τις ομορφότερες απολαύσεις του να αποκτά ένα "κόσμημα" στην βιβλιοθήκη του και να το κληρονομεί στους απογόνους του. Μπορεί να είναι άξιο για την Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, αλλά όχι για το κοινό.


* Με αφορμή τον τίτλο και το περιεχόμενο του τελευταίου σας βιβλίου, ποιά είναι η προσωπική σας σχέση με τη μουσική; Από πού εμπνευστήκατε την ιστορία του Βιολονίστα;

Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο από... μουσικούς. Η μητέρα μου έπαιζε πιάνο και είχε σπουδάσει τραγούδι. Ο θείος μου Σταύρος Καρακάσης εκτός από ποιητής ήταν βιολονίστας, μουσικολόγος, κριτικός και καθηγητής βιολιού. Ο παππούς μου ήταν ο Ζέφης Καρακάσης που αναφέρεται μέσα στο βιβλίο και που όλη η αφήγηση της ζωής του στην Κωνσταντινούπολη και όχι μόνο, είναι το μόνο αληθινό μέρος της ιστορίας. Αυτό ήταν και το έναυσμα της γραφής του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ.


* Τελικά το να είναι κάποιος συγγραφέας είναι επάγγελμα; Στην Ελλάδα του σήμερα μπορεί ένας συγγραφέας να ζήσει από τα έσοδα του βιβλίου του ή η συγγραφή παραμένει ένα συμπληρωματικό χόμπυ;

Είναι καθαρά θέμα προοπτικής του κάθε δημιουργού. Δεν μπορείς να θεωρείς ένα πνευματικό έργο ή ενασχόληση "επάγγελμα" και να προσδοκάς χρηματικά οφέλη απ' αυτό. Καταθέτεις περισσότερο ένα κομμάτι της ψυχής σου... Μπορεί αυτό να έχει οικονομικό αντίκρισμα...; Μπορεί να είναι απλά και μόνο ένα "χόμπυ"...; Δεν συλλέγεις ούτε πεταλούδες, ούτε σπιρτόκουτα, ούτε γραμματόσημα. Είναι μια διαδρομή πόνου, οδύνης, αγωνίας, ενδεχομένως χαράς και απόλαυσης όταν "ζωγραφίζεις" έναν χαρακτήρα, αλλά δεν μοιάζει καθόλου με παιχνίδι... Τουλάχιστον για μένα. Είναι μια κύηση διαρκείας με εξαιρετικά οδυνηρό "τοκετό"... Ελάχιστοι δε στην Ελλάδα μπορούν να πουν ότι ζουν με τα έσοδα των βιβλίων τους. Οι εκδότες μπορεί, οι συγγραφείς -στην πλειονότητα τους- σίγουρα όχι.


* Τι μας ετοιμάζετε για το μέλλον; Έχετε ήδη γράψει κάποιο επόμενο μυθιστόρημα, κι αν ναι, μπορείτε να μας πείτε δυό λόγια γι αυτό;

Πάντα υπάρχει στα σκαριά ένα καινούργιο σκάφος για... ναυπήγηση! Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα και στην συνέχεια, ευελπιστώ να βγει του χρόνου η συνέχεια της "Αθηνάς" που τόσο πολύ περιμένουν οι αναγνώστες.

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Η ομιλία του κ. Δημήτρη Κωνσταντάρα, κατά την πρόσφατη παρουσίαση του Βιολονίστα, στο Άργος

Ο συγγραφέας μου είναι γνωστός από την «Αθηνά - Που... ευτυχώς δεν γεννήθηκε όμορφη...» γιατί ως όμορφη, κινδύνευε να του «κλέψει» λίγη από την πολλή γοητεία του.

Την Αθηνά, για την οποία ο συγγραφέας μου είχε κάνει την τιμή να μου ζητήσει να μιλήσω προ αρκετών ετών. Τότε που και εγώ, μετρούσα μόλις δυο βιβλία στο ενεργητικό μου.

Σήμερα, μετρώ εννέα και όσο περνά ο καιρός και αυξάνονται τα δικά μου βιβλία, τόσο περισσότερο εκτιμώ ένα καινούργιο βιβλίο που εκδίδεται τη σημερινή εποχή της απαξίωσης της ελληνικής γλώσσας, της εμπορευματοποίησης της πολιτικής και της επιπεδοποίησης της κοινωνίας και της οικονομίας.

Ο συγγραφέας είναι ένας όμορφος, καλοντυμένος, ώριμος άνδρας, προσεγμένος πάντα, καλοφτιαγμένος, με περιποιημένο μουσάκι, ένας καθρέφτης κομψότητας μέσα στην απεραντοσύνη του σύγχρονου ενδυματολογικού... κοπετού.

Ένας γλυκομίλητος, ήρεμος, ευγενής γνώστης της Ελληνικής γλώσσας, σαν μια κατάμαυρη μύγα μέσα στο απέραντο χυμένο γάλα της αγραμματοσύνης και της αντικοινωνικότητάς μας.

Δηλαδή......... ένας σίγουρος «αποτυχημένος» της εποχής μας.

Που ωστόσο, σπάει την - βασισμένη στην ιδεοληψία μας - πεποίθηση.

Και αποδεικνύεται, ιδίως με τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ, ένας απόλυτα επιτυχημένος δημιουργός best seller, δίνοντας στους ολίγους ομοίους του την ευκαιρία να αναπνεύσουν βαθιά.

Κυρίες και κύριοι, η συγγραφική επιτυχία του Κώστα Καρακάση είναι ένας απόλυτος θρίαμβος για όλες τις ώριμες, καλοντυμένες, περιποιημένες, γλυκομίλητες, ήρεμες, ευγενείς, γνώστες της Ελληνικής γλώσσας κατάμαυρες μύγες των ημερών μας, που αποπειρώνται μάλιστα να έχουν και μια κοινωνική, δημόσια παρέμβαση στα κάτασπρα χυμένα γάλατα της κοινωνίας μας.

Ως μία εξ αυτών των μυγών, υποκλίνομαι κύριε Καρακάση, σας ευχαριστώ και σας υπόσχομαι να συνεχίσω να προσπαθώ να γίνω το ίδιο αποτυχημένος.

Λίγα εξειδικευμένα λόγια για τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ για τον οποίο πολλοί έχουν μιλήσει και γράψει.

Αρχικά, είναι ένα ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ;

Ανυπερθέτως ΝΑΙ. Διότι αν και ΔΕΝ τα καταθέτει στο βιβλίο - κατά πολλούς ορθώς πράττει - ο συγγραφέας τα γνωρίζει τα ονόματα και τα ιστορικά στοιχεία και τα πραγματικά γεγονότα και δεν είναι ο μόνος άλλωστε.

Βεβαίως, όλος ο βιολονίστας ΔΕΝ είναι για την Ελένη Παπαδάκη. Είναι και για άλλους, πραγματικούς και όχι μυθιστορηματικούς ήρωες.

Μερικούς τους αναφέρει με τ' όνομά τους, άλλους όχι.

Έπρεπε λοιπόν να τα γράψει ΟΛΑ ο Κώστας Καρακάσης;

Όχι.

Διότι τότε, ΔΕΝ θα έγραφε μυθιστόρημα. Έστω ιστορικό. Θα έγραφε έρευνα, πραγματεία, σύγγραμμα. Και όχι μια απλή, γλυκόπικρη, ανθρώπινη ιστορία που τόσο πολύ μας συγκίνησε.

Διότι τότε δεν θα μπορούσε να υφάνει το μύθο.

Και η ύπαρξη μύθου, όσο κοντά κι αν είναι στα γεγονότα και τα στοιχεία, έχει και τη δυνατότητα να δώσει στο συγγραφέα την ποιητική άδεια να χρησιμοποιήσει και τη φαντασία του και την ευρηματικότητά του και τη συγγραφική του δεινότητα. Και ακόμα, γλυτώνει τον έγκυρο, διαβασμένο γραφιά, τον σοβαρό συγγραφέα από το σοβαρότατο σήμερα ενδεχόμενο αγωγών, φαινόμενο της εποχής μας που ευρύτατα χρησιμοποιείται από άτομα για προσπορισμό χρημάτων, με τη βοήθεια ικανών δικηγόρων που γνώστες του νόμου, αμφισβητούν στοιχεία, γεγονότα και χαρακτηρισμούς, μετατρέποντας την οποιαδήποτε δημοσιοποίηση γεγονότων σε αρένα αμφισβητήσεων. Όχι χωρίς λόγο βέβαια. Οι νόμοι δεν γράφτηκαν από συγγραφείς, ούτε για συγγραφείς κυρίες και κύριοι. Από άρχοντες γράφτηκαν και άρχοντες εξυπηρετούν με την επίφαση της υπεράσπισης της αποδεικνυόμενης αλήθειας. Και ο δύσμοιρος συγγραφέας, θύμα ψευδολόγων και συκοφαντών της λεγόμενης δημοσιογραφίας καθημερινών επιπεδογράφων, προσκρούει στο ερώτημα: Είσαι σίγουρος γι' αυτό που γράφεις; Στέκει νομικά;

Γιατί αν ΔΕΝ στέκει νομικά, μην το γράψεις.

Οπότε... γράφεις μυθιστόρημα. Και η καταγραφή της ιστορίας, πάει περίπατο.

Τα συγγράμματα δεν γράφονται για να διαβάζονται από πολλούς κυρίες και κύριοι, αλλά από λίγους. Σπουδαστές, φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές, δημοσιογράφους... και βασικά μετά θάνατον των πρωταγωνιστών της ιστορίας.

...... όχι από το ευρύ κοινό.

Κι ο ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑΣ είναι μια μυθιστορική αναπαράσταση της πραγματικότητας, γραμμένη με μαεστρία, γι αυτό και τόσο γοητευτική.

Βεβαίως και ως ιστορικός συγγραφέας, ο Καρακάσης best seller θα έγραφε.

Κι αυτό το αποδεικνύει η κριτική του ματιά, η γνώση και η τεχνική του στον τρόπο που έγραψε τις πρώτες 40 – 50 σελίδες του βιβλίου αυτού. Που είναι μια πραγματικά αριστοτεχνική ματιά στην Αθήνα τη σημερινή αλλά και στην Αθήνα των 50'ς και των 60'ς, προσαρμοσμένη στις ανάγκες εξέλιξης του μύθου.

Δεν θα μακρηγορήσω. Συνιστώ ανεπιφύλακτα τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ και τα βιβλία του τζέντλεμαν της μυθιστοριογραφίας μας, τον Κώστα Καρακάση.

Που μας γοητεύει με τη φαντασία, τη γνώση των δεδομένων, την ποιότητά του και την γνώση της γλώσσας, στοιχεία που οδηγούν σε σίγουρα εξαίρετο χειρισμό και της ίδιας της γλώσσας και της ιστορίας μας αλλά και των ευαισθησιών μας.

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Στην αγαπημένη φίλη και συνάδελφο Λένα Μαντά χρωστώ ένα μεγάλο ευχαριστώ για την κατανόηση και τις ευχές της.
Αλλά και να της ζητήσω μια συγνώμη που δεν θα είμαι δίπλα της στην παρουσίαση του υπέροχου βιβλίου της στην Κρήτη.
Για άλλη μία φορά η Λένα δείχνει πόσο Μεγάλη Κυρία είναι και πόσο υπέροχα μεγάλη καρδιά έχει. Είμαι δε βέβαιος, ότι στην Μεγαλόνησο θα λάμψει και πάλι με το χαμόγελο, την καλοσύνη και το ψυχικό μεγαλείο της, μαζί και αυτό του αστείρευτου τάλαντου της γραφής της.

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2009

ΛΥΠΑΜΑΙ....

Λυπάμαι που μετά από τόση αναμονή και προσμονή, δεν θα μπορέσω να πραγματοποιήσω την περιοδεία μου στην ΚΡΗΤΗ. Έναν τόπο που έζησα χρόνια και χρόνια, που αγάπησα βαθειά και μου δώρησε αμέτρητες μνήμες.
Λόγοι ανωτέρας βίας με εμποδίζουν την τελευταία στιγμή να βρεθώ ξανά ανάμεσα σε φίλους, συμμαθητές και αναγνώστες.
Εκφράζω δημόσια την συγνώμη μου και την βαθειά μου λύπη. Αλλά πολλές φορές τα γεγονότα μας προλαμβάνουν και αναιρούν τις όποιες επιθυμίες μας.
Ελπίζω να έρθει μια άλλη καλύτερη ώρα, γιατί χρωστώ ένα ακόμα προσκύνημα στην Μεγαλόνησο.

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

ΑΠΟΗΧΟΙ....

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, φτάνουν κατά κύματα οι εντυπώσεις των παρευρεθέντων στην παρουσίαση του "Β" αλλά και όσων δεν μπόρεσαν να παραστούν... Και καθώς καταλαγιάζει και η υπερένταση εκείνων των ωρών, διαφαίνονται πιο εύγλωτα και κάποιες στιγμές που αφήνουν την δική τους μαγεία.... Όπως π.χ. όταν ο Ν.Ταρατόρης διάβαζε το δικό του απόσπασμα και ξαφνικά ακούστηκε ο ήχος του βιολιού να παίζει από "κάπου" τον "Θάνατο του Κύκνου" του Σαιν Σάνς! Κοίταξα το κοινό που έμοιαζε εξαϋλωμένο και μαγεμένο. Λόγος και μουσική ταυτόχρονα, έμοιαζε σαν να γινόταν μια μικρή λειτουργία στον βωμό της Λογοτεχνίας! Ναί! Έτσι ήταν! Κάποια μάτια δακρυσμένα, άλλα κλειστά ταξιδεμένα τις οίδε σε ποιούς κόσμους. Κεριά που φώτιζαν ακόμα και στο ημίφως πρόσωπα μαγεμένα!
Πρόλαβα να δω το πρόσωπο της Ιωάννας από την Τεργέστη. Κρίμα που δεν μπόρεσα να την φωτογραφήσω εκείνη την στιγμή... Δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό το πρόσωπο.... Η αισθαντικότητα της ανάγνωσης του Νίκου είχε κρεμάσει στα χείλη του όλο το ακροατήριο.
Εκτός από καλός σκηνοθέτης είναι και εξαίρετος ηθοποιός! Και τα κατάφερε!
Αφανής αλλά και καθόλου απών ο Τ.Τσάγκος που το μαγικό του χέρι είχε οργανώσει όλη αυτή την εκδήλωση... Και δύο σπάνιες υπογραφές που έβαλα. Η μία που μου ζητήθηκε ήταν για την πανσιόν "BAYRON" - "για τους πελάτες που έρχονται"- όπως μου είπε ο Άρης, και η άλλη για τον "Δον Πινέλο" τον παιδικό σταθμό στην Άρια Ναυπλίου για τους γονείς που πάνε και αφήνουν εκεί τα μωρά τους μέσα σε ένα μοναδικό περιβάλλον.... Ακόμα μια μικρή έκπληξη όταν μια άγνωστη μου κυρία μαζί με τον "Β" έφερε να της υπογράψω και τα άλλα πέντε βιβλία μου!!!!

ΑΡΓΟΣ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - Β! ΜΕΡΟΣ

Χρωστούσα στην πόλη του Άργους αυτή την παρουσίαση, μιας και τα πέντε προηγούμενα βιβλία μου είχαν παρουσιαστεί μόνο στο Ναύπλιο. Το βιβλιοπωλείο ΕΚ ΠΡΟΟΙΜΙΟΥ του Τάκη Ουλή, ανέλαβε την ευθύνη της εκδήλωσης, σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Φορέα ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ αλλά και τον συμμετοχή του Δήμου Άργους! Αφίσσες και προσκλήσεις γέμισαν Ναύπλιο και Άργος και εστάλησαν έγκαιρα παντού, ο σκηνοθέτης Ν.Ταρατόρης ανέλαβε και προετοίμασε τα "χάπενινιγκς" της βραδυάς και ήταν και ο αναγνώστης ενός μεγάλου αποσπάσματος του βιβλίου. Ο ιδιοκτήτης του πολυχώρου KADINSKY έκανε τα αδύνατα δυνατά για να διευκολύνει τους πάντες και για τα πάντα. Όλα μα όλα οργανώθηκαν κατά τον καλύτερο τρόπο που θύμηζε πραγματικά εκδήλωση Ευρωπαϊκου επιπέδου....
Είχα την τιμή να έχω επίτιμο καλεσμένο τον κ.Δημ. Κωνσταντάρα και την γοητευτική σύζυγό του, ο οποίος έκανε για δεύτερη φορά παρουσίαση βιβλίου μου. Επίσημο ομιλητή είχα τον Καθηγητή Κονωνιολογίας κ. Γ.Κόνδη που μας άφησε όλους άφωνους με την εμπεριστατωμένη παρουσίαση όχι μόνο του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ αλλά και σχεδόν όλου του συγγραφικού μου έργου!!!
Με τίμησαν με την παρουσία τους ο τ.Βουλευτής και τ. Δήμαρχος Ναυπλίου κ.Γεώργιος Τσούρνος. Ο Δήμαρχος Νέας Κίου κ. Γ.Μανινής. Ο αντιδήμαρχος Άργους και επικεφαλής του τμήματος Πολιτισμού κ. Κ.Γκαργκάτσουλας. Ο Πρόεδρος του Συλλόγου ΠΑΛΑΜΙΔΗΣ κ.Γ. Μαντάς. Φίλοι Καθηγητές εκπαιδευτικοί και διακκεκριμένοι επιστήμονες από Ναύπλιο και Άργος. Η Ιωάννα Contento-Garossi που ταξίδεψε από την Τεργέστη μέχρι το Άργος για την εκδήλωση, μιας και είναι το δεύτερο πρόσωπο στο οποίο είναι αφιερωμένο το βιβλίο μου.
Σε όλους χρωστώ ένα μεγάλο Ευχαριστώ και όλως ιδιαιτέρως στον φίλο Τάσο Τσάνγκο που υπήρξε ο κύριος συντονιστής όλων των δράσεων για την καλύτερη παρουσίαση της εκδήλωσης, όπως και στην κ.Μόνικα Παπαϊωάννου και τον βραβευμένο ήδη γυιό της που πλαισίωσαν μουσικά την όλη εκδήλωση. Τέλος στον Τάκη Ουλή και στο ζεύγος Νίκο και Πίνκα Ταρατόρη για την συμμμετοχή της ΑΡΓΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ, που δεν κουράζονται να προσφέρουν τις δυνάμεις τους για την προώθηση κάθε Πολιτιστικής δράσης στον Νομό Αργολίδας.

ΑΡΓΟΣ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - Α! ΜΕΡΟΣ

Εχθές πραγματοποιήθηκε στον πολυχώρο KADINSKY του Άργους η παρουσίαση του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ, μια παρουσίαση πραγματικά μο-να-δι-κή!!!!!
Κατ' αρχάς ο χώρος ήταν υπέροχος. Οθόνες μετέδιδαν την εκδήλωση σε όλα τα επίπεδα. Η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία των διοργανωτών αλλά και εμού!Δεν είχα ξαναδεί τόσο κόσμο σε παρουσίαση βιβλίου, ούτε δικού μου ούτε άλλου συναδέλφου. Πάνω από 200 άνθρωποι στριμώχτηκαν μέσα και έξω από των χώρο για να παρακολουθήσουν μέσα σε σχεδόν "θρησκευτική κατάνυξη" την εκδήλωση.!!
Πρώτος ομιλητής ο Δημ.Κωνσταντάρας. Δεν χρειάζεται να πώ περισσότερα για όλα όσα είπε. Θα τα ακούσετε "ζωντανά" από το βίντεο που θ'α ανέβι στο Φέϊς μπούκ λίαν συντόμως. Ακολούθησε η πρώτη ανάγνωση και οι...εκπλήξρις της βραδυάς. Η συγκίνηση όλων άγγιξε το "κόκκινο" όταν ο Νίκος Ταρατόρης άρχισε να διαβάζει το μέρος όπου η Αλκυόνη συναντά τυχαία ένα Χριστουγεννιάτικο βράδυ τον Ίωνα, να παίζει στην μέση του δρόμου τον "Θάνατο του κύκνου"... Από κάποια αθέατη γωνιά του χώρου, η Μόνικα Παπαϊωάννου έπαιζε ζωντανά το ίδιο κομμάτι με εξαίρετο λυρισμό, συνοδεύοντας την ανάγνωση του κειμένου. Στην συνέχεια μαζί με τον γυιό της κατέβηκαν στην κυρίως αίθουσα και συνέχισαν να παίζουν μικρά μέρη από σελίδες των Μότσαρτ και Μπάχ για δύο βιολιά!!
Μετά μίλησε ο Καθηγητής Κοινωνιολογίας κ.Γ.Κόνδης τον οποίο επίσης θα ακούσετε στο ίδιο βίντεο... Τέλος διάβασα και εγώ ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου ενώ στην οθόνη παιζόταν ξανά το εξαίρετο βίντεο-κλιπ που είχε κάνει η Κλειώ των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ για την προβολή του βιβλίου μου....
Και ακολούθησε η υπογραφή των αντιτύπων που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο! Θα δείτε και τις σχετικές φωτογραφίες..... Με κάθε αληθινή μετριοφροσύνη δεν σας κρύβω ότι ήταν η καλύτερη παρουσίαση βιβλίου που έσω ζήσει μέχρι σήμερα...

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Μια κριτική.

Πρόσφατα έλαβα μια από τις πολύ σπάνιες αρνητικές κριτικές για το λογοτεχνικό έργο μου. Ήταν καλοδεχούμενη, γιατί πιστεύω ότι ο κάθε δημιουργός πρέπει να είναι έτοιμος να δεχτεί και την απαξίωση όπως και την καταξίωση του από τους αναγνώστες, με την ίδια παρρησία και πνευματική ηρεμία. Αλλά όταν λαμβάνω κρίσεις σαν αυτή που σας παραθέτω, δεν το κάνω γιατί αποζητώ την σύμφωνη γνώμη όλων σας. Το κάνω γιατί προέχεται από μια πολύ νέα κοπέλα που με τιμά ιδιαίτερα με την κρίση και την άποψη της για τα βιβλία μου. Το κάνω γιατί η μεγάλη μου ελπίδα και ικανοποίηση προέρχεται όταν λαμβάνω τέτοια μηνύματα από νέα παιδιά, που έχουν στρέψει την προσοχή και την αγάπη τους στην Λογοτεχνία και με πολύ απλά λόγια σημαίνει για εμάς όλους που προσπαθούμε να την διακονίσουμε, ότι άξιζε τον κόπο αυτή η ενασχόληση μας, αφού μπορέσαμε να αγγίξουμε την καρδιά έστω και ΕΝΟΣ μόνο Ανθρώπου. Σας ευχαριστώ όλους.
Καλησπέρα Κύριε Καρακάση,
Πρίν λίγο καιρό σας έγραψα για την καταπληκτική Αθηνά!!! Πίστευα οτι κανένα άλλο βιβλίο δεν θα μπορούσε να πάρει τη θέση της Αθηνάς στην καρδιά μου, αλλά μόλις τελείωσα τον Βιολονίστα, με δυσκολία σας γράφω αφού τα μάτια μου ακόμα είναι δακρυσμένα αφού διάβαζα και ξαναδιάβαζα τις τελευταίες σελίδες...
Απο που να αρχίσω, απο τα μαγευτικά ταξίδια και τις απίστευτες περιγραφές, έβλεπα μπροστά μου την Κωνσταντινούπολη, Αλεξάνδρεια, Αθήνα, λες και ένας ζωγράφος με το μαγικό του χέρι ζωγράφιζε όλες αυτές τις πόλεις με απίστευτα χρώματα, μυρωδιές...άκουγα νοητά τους ήχους του βιολιού, και τους απολάμβανα και μαγεύτικα, μιας και λατρεύω την κλασσική μουσική...
Και προσωπικά ήταν σαν να έφαγα ένα χαστούκι, γνωρίζωντας τι θα πει πραγματικά φτώχεια, πόλεμος, πείνα, πόνος σωματικός και ψυχικός... αλλά και η πραγματική αγάπη, έρωτας, αγώνας, θυσία... Οικογένεια... Ιστορία...
Λάτρεψα τον Ίων για την ομορφιά του, τον για τον έρωτα και την αγάπη του για την Αλκιόνη.
Τον Ζέφη, για την ευγένια του και την αγάπη του για την οικογένεια του.
Και τον Μιχαήλ, για τον ερωτισμό του και την αγάπη του για την ζωή και την ελευθερία.
Αλλά και την αφωσίωση τους, τον ρομαντισμό, το πάθος τους και την αγάπη τους για την μουσική και το βιολί τους.
Συγχαρητήρια για ακόμη μια φορά Κύριε Καρακάση, και σας ευχαριστώ μέσα απο την καρδιά μου για ακόμη μια φορά.
Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά, και να συνεχίσεται να μας διδάσκεται και να μας προσφέρεται υπέροχα βιβλία και στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στην ψυχή και την καρδιά μας.
Με απέραντη αγάπη και εκτίμηση,
Παυλίνα
Σας φιλώ.

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Λένα Μαντά και Κώστας Καρακάσης... στην Κρήτη!

Παρουσιάσεις.

Κάθε νέο βιβλίο που κυκλοφορεί, απαιτεί και έναν κύκλο "Δημοσίων Σχέσεων", όχι μόνο για την προβολή του, αλλά και για την αναγκαία επαφή του συγγραφέα με τους αναγνώστες.
Έτσι μετά την αξέχαστη περιοδεία που κάναμε στην κεντρική και β.Ελλάδα, τώρα έχει σειρά η Κρήτη όπου θα βρεθούμε με την αγαπημένη Λένα Μαντά, στο Ρέθυμνο, Ηράκλειο και Χανιά από τις 22.5 έως και την 25η Μαϊου...Μετά έχω μπροστά μου Πάτρα, Κυπαρισσία, Γιάννενα, Πρέβεζα και πάει λέγοντας. Η Πόπη Γαλάτουλα καταφέρνει με το μαγικό της ραβδάκι να μας συντονίζει όλους σε διαφορετικές αποστολές -και μιλάμε για μια εφετεινή ομοβροντία νέων βιβλίων από τις Εκδόσεις Ψυχογιός!- και η ίδια να γίνεται χίλια κομμάτια ώστε να είναι παρούσα στις περισσότερες απ' αυτές τις παρουσίες.
Λυπάμαι που δεν θα μπορέσω να πάω στην Κύπρο που τόσοι και τόσοι φίλοι μου το ζητούν επίμονα. Λόγοι υγείας δεν μου επιτρέπουν ταξίδι με αεροπλάνο και έτσι όλες οι μετακινήσεις μου γίνονται από ξηράς ή από θαλάσσης.
Και μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα των μετακινήσεων "πρέπει" να τελειώσω το νέο μου ιστορικό μυθιστόρημα ώστε να είναι έτοιμο γύρω στα Χριστούγεννα και μετά.....να πάρει σειρά και η τόσο αναμενόμενη συνέχεια της "Αθηνάς"!!! Ο Θεός να δώσει να τα καταφέρω όλα. Εν αναμονή λοιπόν των επερχομένων εντυπώσεων...

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Ευχές Μαγιάτικες.

Μαγιάτικες ευχές σε όλους. Να έχουμε ένα Καλό μήνα, γεμάτον ανθισμένα χαμόγελα και μακρυά από εμάς οι "σκιές" που πλανιώνται ηθελημένα ή αθέλητα από τους γύρω μας.
Η Ζωή θέλει θάρρος, συνέπεια και πάνω απ' όλα να την αγαπήσουμε για να μπορέσουμε να πορευτούμε με αισιοδοξία.
Ελπίζω να περάσατε μια ολάνθιστη Πρωτομαγιά μακρυά από....πορείες και τα σχετικά που μας έχουν κουράσει και που δεν έχουν πια και νόημα.... Λες και δεν ξέρουμε τι βασανίζει την Ανθρωπότητα, λες και δεν ξέρουμε τις υποκρισίες των πάσης φύσεως πολιτικών και πολιτικάντηδων....
Και πολλές ευχές για το νέο πόνημα της Λένας Μαντά που "βγαίνει" όπου νάναι....
Ανασκουμπωθείτε και....καλό διάβασμα!