Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

ΙΑΓΟΣ - Το προσωπείο της αχαριστίας.

Πόσοι και πόσοι δεν γνωρίζουν το γνωστό δράμα του Γ.Σαίξπηρ ΟΘΕΛΛΟΣ. Του τραγικού αυτού "Μαύρου" που από ζήλεια οδηγείται στο να δολοφονήσει την αγαπημένη του σύζυγο. Ο μεγάλος αυτός δραματουργός έδωσε ακόμα ένα αριστουργηματικό ψυχογράφημα των ηρώων του, αλλά πίσω από τους φαινομενικά δύο πρωταγωνιστές υπάρχει άλλο ένα πρόσωπο που από το μισοσκόταδο της ραδιουργίας, κυριαρχεί με τις σκέψεις και τις πράξεις του. Είναι ο Ιάγος. Ένα πρόσωπο σκοτεινό όσο και η ψυχή του, που από φθόνο και μίσος στήνει την θανάσιμη παγίδα όπου τόσο ο Οθέλλος όσο και η Δεισδαιμόνα θα υπάρξουν θύματα της αχαριστίας αυτού του ποταπού προσώπου. Αν και ευεγετημένος, αν και ευνοημένος είναι ανίκανος να σταθεί απέναντι στην καλοσύνη και την ευγένεια των άλλων και έτσι μετατρέπει τα αισθήματα του σε μίσος και ευτέλεια που φτάνει στο ηθικό έγκλημα που είναι χειρότερο από την ίδια την πράξη του Οθέλλου. Σε όλες τις εποχές και σε όλους τους καιρούς υπήρχαν και θα υπάρχουν τέτοιοι χαρακτήρες. Αδύναμοι πνευματικά και ψυχικά, μετέρχονται παντός μέσου για να νοιώσουν την "ικανοποίηση" μιας επίπλαστης όσο και σαθρής επιτυχίας(;).
Δεν έχει σημασία σε ποιό φύλλο ανήκουν. Πάντα θα φορούν το ίδιο προσωπείο της αχαριστίας και της αγνωμοσύνης. Και πάντα θα είναι το ίδιο περιφρονηταίοι...

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

ΠΕΡΙ ΜΕΖΕΔΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ...

Αν θα έπρεπε να καταγράψω τις γαστριμαρικές προτιμήσεις μου από το πρόσφατο ταξίδι μου, δεν θα μπορούσα να μην σταθώ σε δυό "γωνιές" για το έξοχο όσο και συναρπαστικό φαγητό που γεύτηκα.
Η μία είναι το ΚΑΤΩΓΙ στα Τρίκαλα και η άλλη το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ απέναντι από το ξενοδοχείο ΜΕΝΤΙΤΕΡΑΝΕ. Ανεπιφύλακτη σύσταση να επισκεφθείτε αυτά τα δύο μαγαζιά για να γευτείτε γεύσεις, μυρωδιές και πάνω απ' όλα χαμογελαστά πρόσωπα από την χαρά που τους δίνετε να σας περιποιηθούν.
Είναι βεβαίως αδύνατον να καταχωρήσω τις σπεσιαλιτέ που δοκίμασα, αλλά όσοι έχετε την τύχη να πάτε για φαγητό θα συμφωνήσετε μαζί μου, πως ότι κι αν δοκιμάσετε θα είναι υπέροχο.
Αυτή η επιλογή μου δεν αναιρεί το γεγονός ότι στις άλλες πόλεις δεν περάσαμε το ίδιο καλά.
Απλά είναι μια προσωπική διατύπωση, μετά από δύσκολη σκέψη και επιλογή.
Για δε το ΑΚΑΛΑΝΘΙΣ -αυτό το ονειρικό μέρος στην Βέρροια- είναι εκτός συναγωνισμού!
Αν υπήρχαν στην Ελλάδα αστέρια Μισελέν, θα έπερνε τα περισσότερα.

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ

Η 1η: Θέλησα να τιμήσω την Θεσσαλονίκη και γενικά την Β.Ελλάδα εξομολογούμενος ότι το κομμάτι που αναφέρεται στον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ για ένα των ηρώων μου -τον Ζέφη- ήταν ο πραγματικός μου παππούς από την πλευρά του πατέρα μου. Η έκπληξη ήταν ότι για πρώτη φορά παρουσίασα το περίφημο kismet-yusuk (το δαχτυλίδι του πεπρωμένου ή της μοίρας) που είχε δοθεί στον Ζέφη για να μπορεί να μπαίνει στο Σουλτανικό ανάκτορο και που μετά από εκείνον κανένα από τα παιδιά αλλά ούτε και από εμένα είχε φορεθεί. Οι αναγνώστε γνωρίζουν τι εσήμαινε αυτό το κόσμημα....
Η 2η: ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ 18.3.2009.
Ένα κομμάτι της οικογένειας των απογόνων του παππού Ζέφη, είχε χαθεί κατά την διάρκεια της φυγής του από την Κωνσταντινούπολη προς την Αίγυπτο....
Ε! Λοιπόν! Εκατό χρόνια μετά, είχα την μεγάλη συγκίνηση και χαρά να ξαναενωθεί αυτό το κομμάτι μαζί μου, αφού βρέθηκαν μέσω του ΝΕΤ και να αγκαλιάσω τα εξ αίματος ξαδέλφια μου -όλοι εγγόνια του Ζέφη- που είμασταν άγνωστοι μεταξύ μας για ολόκληρες δεκαετίες!
Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν άκρως συγκινητικές. Ο Παύλος, η Σοφία και ο Ζέφης Καρακάσης -ο νεώτερος- ήταν λίγοι αλλά αρκετοί για να φορτίσουν την ατμόσφαιρα....!
Οι παριστάμενοι μου συγχώρησαν τα δάκρυα χαράς και την "εκτροπή" από τα συνήθη των παρουσιάσεων ενός βιβλίου και τους ευχαριστώ γιατί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαν σε εκείνη την χαρά και την ευτυχία....
Μαζί μας ήταν και ο ανηψιός μου Νίκος Καρακάσης εγγονός του Σταύρου Καρακάση -αδελφού του πατέρα μου- που ήταν και αυτός χαμένος για 35 χρόνια και που για να σας προετοιμάσω....καταφθάνει πλησίστιος να μπει στην κονίστρα των νεώτερων συγγραφέων!

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

Είναι τόσα πολλά αυτά που συνέβησαν στην διάρκεια της περιοδείας που κάναμε για τις παρουσιάσεις του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ που σκέφτομαι να καταγράψω σαν μια ξεχωριστή ιστορία στην ιστοσελίδα μου. Εδώ όμως θα καταχωρήσω μερικά στιγμιότυπα και πρόσωπα που λάμπρηναν με την παρουσία τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις εκδηλώσεις για το βιβλίο μου.
* Την Α.Ε. τον Πρέσβυ της Αλβανίας στην Ελλάδα Κύριο Βίλλυ Μιναρόλι -αγαπητό φίλο από παλιά- που με αιφνιδίασε κυριολεκτικά με την παρουσία του στου ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ.
* Την Κυρία Σοφίκα Ελευθερουδάκη που μου χάρησε με αφιέρωση της το βιβλίο που καταγράφει την ιστορική πορεία αυτού του "μυθικού" σχεδόν Βιβλιοπωλείου.
* Την Άντα Λιβιτσάνου που έλαμψε και φώτισε την εκδήλωση με το αγγελικό της χαμόγελο και μάγεψε τους ΠΑΝΤΕΣ....
* Τον Στέλιο Πετράκη -συνάδελφο της Άντας- που με συγκίνησε με όσα είπε για το βιβλίο.
* Τους παλιούς φίλους που ήρθαν από μακρυά και με τίμησαν Γιώργο Γιαννούση, Κώστα Βασιλάκη και τον Τζαννέτο. Τον Μάνο Δουζίνα και την Γωγώ Μελά από την Σερβία!
* Πως να μην σταθώ στον λατρεμένο μου Χριστάκη που ήρθε από την Χαλκίδα μαζί με τους γονείς του για να με δει από κοντά, να του αφιερώσω ένα βιβλίο και να μου αποσπάσει την υπόσχεση ότι θα πάω στην Χαλκίδα να τον επισκεφθώ για να μου κάνει το...τραπέζι!!
Και μόνο να βλέπατε τα υπέροχα ματάκια του θα καταλαβαίνατε γιατί δεν μπορούμε να λέμε ΠΟΤΕ όχι στα παιδιά....
* Την Αλίκη Τ. που μας ενώνει φιλία και αγάπη τόσων πολλών χρόνων....
* Τον ηθοποιό Δημήτρη Αραμπατζόγλου που έκανε την πιο απίστευτη, την πιο όμορφη ανάγνωση του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ στην Β.Ελλάδα και μου αφαίρεσε μοιραία το δικαίωμα να τολμήσω να κάνω εγώ μια μικρή έστω ανάγνωση ενός αποσπάσματος.
Για πρώτη φορά άκουσα το βιβλίο μου να γίνεται ΘΕΑΤΡΟ!!!!! Ευχαριστώ Δημήτρη μου.
* Την Αθηνά και την Στέλλα στην Κατερίνη μαζί και σύσσωμο τον ΝΕΣΤΟΡΑ (το βιβλιοπωλείο) που με σκέπασαν με μια πρωτοφανή αύρα αγάπης και φιλοξενίας....!
* Την Κλειώ, την Άννα Μαράντη και την Πόπη Γαλάτουλα που ήρθαν στην παρουσίαση του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ αμέσως μετά την δουλειά τους!!!!
Τους ευχαριστώ όλους.

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ Μ.Μ.Ε.

Στην διάρκεια αυτού του οδοιπορικού που πραγματοποιήσαμε στην κεντρική και βόρρειο Ελλάδα, θέλω να σταθώ στους δημοσιογράφους και τα Μ.Μ.Ε. που μας τίμησαν με την παρουσία και την προβολή μας στον τοπικό Τύπο, τους τηλεοπτικούς σταθμούς και τα ραδιόφωνα.
Λυπάμαι που πραγματικά δεν θυμάμαι τον αριθμό τους.
Αλλά τόσο η Πασχαλία Τραυλού, όσο και η Μαρία Τζιρίτα και η αφεντιά μου, τύχαμε μιας απίστευτα θερμής και ευγενικής υποδοχής από μέρους όλων τους.
Προσωπικά μου έκανε εντύπωση η κατάρτιση και η μόρφωση τους, οι ουσιαστικές και σε βάθος ερωτήσεις τους, η άμεμπτη ενημέρωση τους πάνω στο έργο μας. Μας έδωσαν έτσι την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε κατά τον καλύτερο τρόπο με το κοινό και τους αναγνώστες.
Θα ήθελα από τούτο το βήμα να ευχαριστήσω όλους τους δημοσιογράφους και τα Μ.Μ.Ε. στην Λαμία, στα Τρίκαλα, την Λάρισσα, την Θεσσαλονίκη, την Θέρμη, την Κατερίνη και την Βέρροια για όσους κόπους υπεβλήθηκαν για χάρη μας.
Και να τονίσω ότι εκεί....στην "άλλη" Ελλάδα υπάρχει ένας κόσμος που δεν συγκρίνεται με το εθνικό μας κέντρο. Ένας κόσμος ΥΠΕΡΟΧΟΣ με όλη την σημασία της λέξεως.
Ευκαιρία να πω και σ' αυτά τα παιδιά ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ

Πριν προλάβω καλά καλά να ξεκουράσω το ταλαιπωρημένο μου σώμα, ξανά ταξίδι...
Στην Αθήνα γιατί αύριο 18/3 στις 7 το βράδυ θα γίνει η επίσημη παρουσίαση του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ στο κεντρικό Βιβλιοπωλείο του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ.
Και θα σας αναγγείλω εκεί ένα πολύ συγκινητικό νέο που κατά περίεργο όσο και μοιραίο τρόπο έχει άμεση σχέση με το νέο μου βιβλίο....
Υπομονή μέχρι αύριο και ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΚΑΣΗ

από την Κατερίνα Μαγουνάκη


Κ.Μ.: Χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να σας γνωρίσω από κοντά! Σας θαυμάζω μέσα από τα έργα σας, αν και δεν τα έχω διαβάσει όλα.
Να τα θυμηθούμε;
ΑΘΗΝΑ - ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΟΜΟΡΦΗ,
ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΕ ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ που δεν διάβασα,
Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ,
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ και
ΕΝΑΣ ΙΚΑΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΟΣ που επίσης δεν έτυχε να διαβάσω.
Πως και πότε αποφασίσατε να γράψετε;

Κ.Κ.: Το γράψιμο είναι μια ενασχόληση πολυτελείας, από την άποψη του ότι πρέπει να έχεις επιλύσει τα βιοποριστικά και να έχεις την ψυχική ηρεμία να καθίσεις και να γράψεις. Ο Ελύτης και ο Σεφέρης είχαν την πολυτέλεια της ευπορίας και μπόρεσαν να ασχοληθούν με το γράψιμο. Εγώ από 10 χρονών παιδί είμαι στον αγώνα της ζωής. Και στα 73 σήμερα δουλεύω γιατί η συγγραφή είναι δουλειά και όχι κάτι αυτοματοποιημένο. Πρέπει να κουραστείς, να αγωνιστείς, να ιδρώσεις. Ο μεγαλύτερος αντίπαλος είναι ο εαυτός σου και κανείς άλλος. Ιδέες που πρέπει να μαζευτούν να γίνουν μαγεία και να τις πλάσεις, ανάλογα με τι θέλεις να φτιάξεις. Από κει και πέρα να πάνε στον τελικό κριτή τον αναγνώστη. Άλλος αγαπάει την ΑΘΗΝΑ, άλλος τον ΙΚΑΡΟ κι άλλος τα ΠΟΡΤΡΕΤΑ. Όλοι πάντως αγαπούν εμένα και αυτό είναι δώρο Θεού!


Κ.Μ.: Κατά πόσο είναι ευθύνη η συγγραφή;

Κ.Κ.: Όταν έγραψα την ΑΘΗΝΑ δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο τεράστια ευθύνη έχει ένας δημιουργός σε όλες τις μορφές τέχνης, αλλά περισσότερο ο συγγραφέας, γιατί έχει την ευθύνη του λόγου. Κι ο λόγος είναι κάτι που οργώνει την ψυχή του αναγνώστη. Είναι ο σπόρος στο χωράφι του. Τρόμαξα κάποια στιγμή όταν αντίκρισα την ανταπόκριση του κόσμου. Ήταν σαν να στάθηκα κυριολεκτικά απέναντι σε ένα έρεβος, γιατί συνειδητοποίησα την τεράστια ευθύνη μου. Ο σπόρος λοιπόν πρέπει να καρπίσει και να γίνει δέντρο. Κι ο αναγνώστης να γίνει καλύτερος όταν φάει τους καρπούς του.


Κ.Μ.: Θέλετε να πείτε εν τέλει ότι ασκούν παιδαγωγικό ρόλο;

Κ.Κ.: Τα δυο βιβλία που δεν έτυχε να διαβάσετε, είναι τα πιο σκληρά. Μέσα από τους χαρακτηρισμούς των ηρώων μου βγαίνει το παιδαγωγικό στοιχείο. Εκτός του ότι ο συγγραφέας έχει βαθύτατο χρέος να μιλήσει για την εποχή το. Αυτό το στόχο επιτελώ περισσότερο στα δυο προαναφερθέντα βιβλία. Βλέποντας την παρακμιακή εποχή που ζούμε, πρέπει να μιλήσω, ακόμη και αν γίνομαι δυσάρεστος. Ακόμη κι αν ακουμπώ πράγματα τα οποία όλοι τα ξέρουμε αλλά κάνουμε σαν τις παλιές υπηρέτριες που έβαζαν τα σκουπίδια κάτω από το χαλί. Άμα δεν τα βλέπουμε, δεν υπάρχουν! Δεν είναι όμως έτσι! Κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις προσωπικές μας αλήθειες. Τα ελαττώματά μας, τα λάθη μας που δυστυχώς δεν διδασκόμαστε από αυτά! Ο λαός αυτός αξίζει καλύτερης μοίρας. Στον πρόλογο του …ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ αναφέρομαι στην Ελένη Παπαδάκη που εκτελέστηκε απλά και μόνο από φθόνο. «Σημασία έχει, το έγκλημα που συνετελέσθη τότε να συνετίσει κάποιους που ακόμα πιστεύουν στο φθόνο και το τυφλό μίσος, που οδηγεί την ανθρωπιά μας στο γκρεμό». Κάποτε αυτό πρέπει να σταματήσει. Είναι το όνειδος της φυλής και το τίμημα πάντοτε υπήρξε τραγικά μεγάλο. αξίζουμε κάτι καλύτερο. Σε αυτές τις τρεις λέξεις συνοψίζεται το πιστεύω μου για το λαό και την πατρίδα στην οποία ανήκω. Αν δεν ενώσουμε τα χέρια σαν λαός με αυτοσεβασμό και ταυτόχρονα αλληλοσεβασμό, δεν θα πάμε ποτέ μπροστά. Θα παρακμάζουμε μόνιμα!


Κ.Μ.: Για να υπάρχει αυτοσεβασμός και αλληλοσεβασμός πρέπει να υπάρχει παιδεία!

Κ.Κ.: Όλα αρχίζουν από κει. Από τη στιγμή που δεν αποκτούμε στη χώρα μας παιδεία αντάξια της Ιστορίας μας, δεν θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε ποτέ εθνική αυτοσυνειδησία και όχι από την άποψη εθνικισμού! Εννοώ ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε σε βάθος και έκταση, από πού ερχόμαστε, ποιοι είμαστε. Σε μια συνέντευξη που έδωσε στον Πατρίκιο η Ζακλίν Ντε Ρομιγί είπε: «Ξέρετε, τελείωσα τη Σορβώνη, όπου σπούδασα. Έκανα το διδακτορικό μου και για τα επόμενα 45 χρόνια συνέχισα να μελετώ Θουκυδίδη». Και έπεσε το μικρόφωνο από τα χέρια του Πατρίκιου. Φανταστείτε λοιπόν εμείς οι Έλληνες να πρέπει να μελετήσουμε Πλάτωνα και Αριστοτέλη, Παρμενίωνα και Ηράκλειτο, Αισχύλο και Ευριπίδη για να φωτιστούμε και να αποκτήσουμε παιδεία. Η γιαγιά μου η ΑΘΗΝΑ, μου έλεγε: «Όταν ένα ελληνόπουλο ξέρει να διαβάζει τον Ακάθιστο Ύμνο και τη Μεγάλη Εβδομάδα ξέρει Ελληνικά». Μέσα από τέτοιες κινήσεις μπορεί να ψηλαφήσεις τον πανέμορφο κόσμο της Ελληνικής παιδείας, τον Ελληνικό λόγο. Υπάρχουν κι άλλοι λαοί με τεράστια κληρονομιά βέβαια. Ιάπωνες, Βαβυλώνιοι, Αιγύπτιοι, αλλά σαν τους Έλληνες κανείς άλλος δεν μπορεί αν υπερηφανεύεται ότι περπάτησε στους επτά ουρανούς και δίδαξε την οικουμένη.


Κ.Μ.: Και σήμερα;

Κ.Κ.: Σήμερα εμείς λοιπόν με αυτό τον πολιτισμό, καίμε την Αθήνα. Και την καίει μια νεολαία που δεν ξέρει γιατί καταστρέφει. Που δεν γνωρίζει ποιος ήταν ο Ηράκλειτος, ο Πλίθων ο Γεμιστός, ο Αισχύλος και τι σημαίνουν όλοι αυτοί! Τι ήταν ο Σωκράτης για την παγκόσμια γνώση. Όταν η δική μας νεολαία, η χρυσή νιότη, πετάει μολότοφ!; Που, αν τη ρωτήσετε τι πρόσφερε ο Μακρυγιάννης σ' αυτό τον τόπο, για να μπορείς εσύ σήμερα να πετάς μολότοφ και να έχεις συνείδηση των πράξεών σου; Και σας ρωτώ, σε ποιο σχολείο τα διδάσκονται όλα αυτά; Τελειόφοιτοι Πανεπιστημίου δεν μπορούν να αρθρώσουν μια ελληνική φράση που να συνάδει με μια στοιχειώδη γνώση.


Κ.Μ.: Πιστεύω πάντως ότι αυτά τα παιδιά δεν έχουν όλη την ευθύνη. Κάποια πράγματα γίνονται σκόπιμα.

Κ.Κ.: Φυσικά! Η παιδεία φταίει. Γιατί δεν κάνει η ελληνική μας διανόηση, η εκπαιδευτική κυρίως, μια λευκή απεργία και να απαιτήσει πράγματα; Όταν καταλαμβάνεις μια καθηγητική έδρα και λες, θα διδάξω Θεολογία, Συγκριτική Γλωσσολογία οτιδήποτε, σημαίνει ότι θα μεταφέρεις έναν κόσμο γνώσης σε παρθένα μυαλά!!! Εάν δεν έχεις την αυτογνωσία του τι σημαίνει θα διδάξω, κάνε κάτι άλλο! Σπείρε χωράφια, βόσκα πρόβατα! Πως θα μπορέσει να βρει το παιδί στο πρόσωπό σου παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγήν; Κουβαλάμε έναν οχαδερφισμό άνευ προηγουμένου. Η καρέκλα για την καρέκλα, ο τίτλος για τον τίτλο και απ΄ εκεί και πέρα… γαία πυρί μιχθύτω! Και διερωτώμαι όλη αυτή η πνευματική ηγεσία δεν θα πρέπει να απολογηθεί μπροστά στον καθρέφτη της; Να κριθεί πρώτα για τον εαυτό της και μετά να σιωπήσει ή να πει, δεν μπορώ να ανεβώ στην έδρα του καθηγητή. Δεν είμαι άξιος! Θα βρεθούν ικανά μυαλά για να διδάξουν τα παιδιά μας!


Κ.Μ.: Και να ξαναπάμε στο συγγραφικό σας έργο. Με τι ασχολείστε αυτό τον καιρό;

Κ.Κ.: Ετοιμάζω ένα ιστορικό μυθιστόρημα για το Βυζάντιο. 4 χρόνια τώρα συλλέγω πληροφορίες. 1100 χρόνια μεστής ιστορίας, γιατί τότε δεν υπήρχε μια ουδέτερη φάση εκεί. 1100 χρόνια στο κρεσέντο. Αιματοχυσίες, συγκρούσεις έσω και έξω, πόλεμοι ατελείωτοι. Από την άλλη μεριά όμως μια μαγευτική πορεία! Παίχτηκε κυριολεκτικά μοίρα του κόσμου σ' αυτά τα χρόνια. Ήρθε και το πλήρωμα του χρόνου και… έπεσε γιατί δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο. Σήμερα δε, είναι οξύμωρο να λέμε ότι είμαστε συνεχιστές, ούτε άξιοι!


Κ.Μ.: Στο σημείο αυτό θα ήθελα να μου απαντήσετε σε κάτι, επειδή νομίζω πως εσείς, θα το γνωρίζετε. Γιατί όταν πάτησα το πόδι μου στην Πόλη, ένοιωσα ότι είμαι στην πόλη μου;

Κ.Κ.: Η Κωνσταντινούπολη, περισσότερο από την Αλεξάνδρεια, την Πέργαμο, τη Σμύρνη, από όλες τις πόλεις του Οικουμενικού Ελληνισμού, αποτελεί την επιτομή της Ελληνικής ψυχής. Γιατί είναι το Βυζάντιο. Όχι η Βυζαντινή αυτοκρατορία! Η πόλη που ίδρυσε ο Βύζαντας ο Μεγαρεύς! Τον 7ο αιώνα το 640π.Χ. και μετά από κει έχουμε τη διορατικότητα μιας πολιτικής μεγαλοφυΐας, του Κωνσταντίνου, που βλέπει το μέλλον και μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τη Δύση στην Ανατολή ή στο μεταίχμιο αν θέλετε. Και ιδρύεται η νέα Ρώμη στην πραγματικότητα η Κωνσταντίνου Πόλις. Εκεί έμελλε ουσιαστικά να εδραιωθεί ο Χριστιανισμός, άλλο σημαντικό στοιχείο της Κωνσταντινούπολης. Διότι ναι μεν είχε προηγηθεί το Διάταγμα του Μεδιολάνου, όπου διεκύρηξε ο Κωνσταντίνος την ανεξιθρησκία και αναγνώρισε το Χριστιανισμό ως θρησκεία, αλλά εκεί εδραιώνεται. Και γίνεται επίσημα ένα δογματικό οικοδόμημα που στερεώνει ολόκληρη την αυτοκρατορία. Μετά έχουμε τη χιλιόχρονη ζωή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σφυριλατείται και ο Αρχαίος Ελληνικός κόσμος με τους Πατέρες της Εκκλησίας. Με τις Συνόδους και τις αιρέσεις, με τους αμέτρητους πολέμους. Και φτάνουμε στην πρώτη Άλωση του 1204 και τη σύγκρουση δύο κόσμων. Την αντιπαράθεση Ανατολής και Δύσης, που άλλα πρεσβεύει η καθεμιά. Αλώνεται ο Ανατολικός κόσμος και το οξύμωρο; Ενώ κατακτιέται από Λατίνους καταρρέει εκ των έσω. Ο λαός που ήταν αμιγώς Ελληνικός διατηρεί το πνεύμα του. Έφυγε η πνευματική ηγεσία και μεταφέρθηκε στη Δύση και μετά επέτυχαν την δεύτερη Άλωση, το 1453. οι δυτικοί αρχίζουν και επηρεάζονται από τις τέχνες και τα γράμματα. Μπολιάστηκε η Δύση με τα πνευματικά νάματα και έγινε η Αναγέννησή της. Το 1463, ο Λορέντζο Μανίφικο δημιουργεί τη Νέα Πλατωνική Ακαδημία της Φλωρεντίας, έχοντας συλλέξει γύρω του όλες τις ελληνικές διάνοιες. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι η Δύση μετά το σκοταδισμό του δικού της μεσαίωνα, ανακαλύπτει ξανά την αυτοσυνειδησία της και ξέρει ότι πρέπει να γυρίσει στην Ελληνορωμαϊκή της παράδοση. Κι έχουμε τελικά την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση την οποία χάνουμε εμείς, λόγω της δουλείας. Όλα αυτά τα στοιχεία… μετεωρίζονται πάνω από την Πόλη! Και επίσης για τους Έλληνες είναι και μια πληγή που μέσα από τους αιώνες συνεχίζει να αιμορραγεί! Ο πλέον ανίδεος Έλληνας, όταν μπαίνει στην Αγιά Σοφιά, μέσα στα κύτταρά του το ξέρει, χωρίς να το γνωρίζει. Είναι φυτεμένα στα κύτταρά μας όλα! Οι δόξες και το μεγαλείο που γνώρισε αυτή η Εκκλησία, αλλά και οι τραγικές της στιγμές!


Κ.Μ.: Ξανά στο συγγραφικό έργο και συγκεκριμένα στο νέο σας βιβλίο «ο βιολονίστας».

Κ.Κ.: Είναι η ιστορία μιας οικογένειας τεσσάρων μουσικών, ένα μικρό έπος του ίδιου του Ελληνισμού!


Κ.Μ.: Χρονολογικά που τοποθετείται;

Κ.Κ.: Ξεκινά το 19ο αιώνα και φτάνει μέχρι τη 10ετία του΄50. Αθήνα, Κωνσταντινούπολη, Αλεξάνδρεια, Βουδαπέστη, Βιέννη, Παρίσι, Πράγα, Αγία Πετρούπολη και δείχνει ακριβώς αυτό το ανήσυχο Ελληνικό πνεύμα, ασχέτως με το ότι είναι προσωποποιημένο. Όλοι δε, παίζουν βιολί. Αυτό το μαγικό όργανο που… μαζεύει γύρω του γυναίκες που ερωτεύονται τους βιολονίστες.


Κ.Μ.: Σίγουρα θα… γράψει ιστορία! Εξάλλου μετά από όλα τα παραπάνω είναι να αναρωτιέται κανείς;

Εκδότες και Ο ΕΚΔΟΤΗΣ!

Όχι ότι δεν τον γνώριζα. Όχι ότι δεν ήταν τοις πάσι γνωστό.
Αλλά είναι μια διαπίστωση που πρέπει να καταχωρηθεί.
Όταν κάποιοι εκδότες -εξαιρέσεις βεβαίως- ταλαπωρούν αφάνταστα τους συγγραφείς με παντίου είδους τερτίπια και ευτελούς επιπέδου συμπεριφορές που αμαυρώνουν την ΔΙΚΗ τους εικόνα και μόνο, ο κ. Θάνος Ψυχογιός δείνει ένα μοναδικό παράδειγμα Εκδότου.
Και δεν είναι τυχαία η επιτυχία και το κύρος του Οίκου του. Σε όλα τα επίπεδα.
Οργάνωση, Επιμέλεια, Συνεργασία, Προβολή, Σεβασμός προς όλους εμάς....
Μιλήστε με τους συνεργάτες του, με τους πωλητές, τους βιβλιοπώλες και εμάς τους συγγραφείς.
Συλλέξτε αυτά που θα ακούσετε και κάντε την όποια σύγκριση θέλετε ακούγωντας συναδέλφους συγγραφείς που έχουμε ταλαιπωρηθεί αφάνταστα από ανοίκειες και απαράδεκτες συμπεριφορές άλλων.....
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν όχι μόνο τις μεγαλύτερες επιτυχίες, αλλά και τον καλύτερο γαλαξία δημιουργών της χώρας. Ακόμα, γιατί πίσω απ' αυτό το όνομα υπάρχει ένας αριθμός συνεργατών-φίλων που εργάζονται άοκνα για το καλύτερο. Τους αξίζει ένα μεγάλο ΕΥΓΕ που πρέπει να ειπωθεί.
Και αυτό ακριβώς κάνω.

ΑΚΑΛΑΝΘΙΣ

Αν όλη η περιδεία μας ήταν μια -μοιραία- κουραστική οδοιπορία όσο και υπέροχη, το φινάλε της ήταν κάτι περισσότερο από μαγεία!
Εκεί στα Πιέρρια Όρη -λίγο έξω από την Βέρροια- μία άλλη μάγισσα, η Κατερίνα, έχει στήσει ένα μοναδικής ομορφιάς χώρο για να φιλοξενεί τους φίλους της. Δεν θα σας πω για το τοπίο, για την αιθητική αυτής της γυναίκας που η ματιά της έχει αγγίξει την πιο μικρή λεπτομέρεια σ'αυτό το μαγικό σκηνικό, δεν θα σας πω για την χάρη και το χαμόγελο της καθώς υποδέχεται τους καλεσμένους ή φροντίζει να τους περιποιηθεί με τις απίστευτες λιχουδιές που βγαίνουν από τις κουζίνες της, θα σας πω όμως ότι όσοι δεν βρείτε την ευκαιρία να πάτε να τα δείτε με τα μάτια σας έχετε χάσει τις ωραιότερες διακοπές της ζωής σας. Για όσους από εσάς βεβαίως αποζητάτε λίγο την γαλήνη και την ηρεμία και που τα χάπενινκς της Κατερίνας θα σας βγάλουν από τα συνηθισμένα, κάντε αυτή την μαγική διαδρομή και θα με θυμηθείτε.
Ή Γράψτε στο μυαλό σας αυτή την λέξη: Ακαλανθίς.... Που σημαίνει Καρδερίνα.

Η Μάγισσα!

Μια τέτοια περιοδεία με τις τόσες πόλεις, εκδηλώσεις, συμμετοχές σε συνεντεύξεις τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές, και Τύπου, υπογραφές βιβλίων, παρουσιάσεις βιβλίων και συντονισμός όλων όσων μετέχουν, συναντήσεις με βιβλιοπώλες, ξενοδοχεία, γεύματα και δείπνα, ένας αμέτρητος αριθμός λεπτομερειών που πρέπει να οργανωθούν κατά τον καλύτερο τρόπο ώστε μια τέτοια μεγάλης διάρκεια παρουσία τριών συγγραφέων (!) δεν είναι και τόσο εύκολο πράγμα.
Ε! Λοιπόν! Οι εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν μια μικρή μάγισσα που καταφέρνει με το χαμόγελο στα χείλη να τα "κουρδίζει" όλα αυτά κατά τον πιο άψογο τρόπο.
Είναι η Πόπη Γαλάτουλα.
Και σαν να μην της έφταναν όλα αυτά είχε να αντιμετωπίσει και τις γκρίνιες (μου καθ' ο γεροπάραξενος) τις μη αναμενόμενες αναποδιές που είναι πάντα μοιραίες, τις χρονικές υπερβάσεις πότε γιατί μια συνέντευξη αργούσε περισσότερο, πότε γιατί μας έπιανε ναυτία από τις στροφές της Ελασσώνας, πότε για το ένα πότε για το άλλο.
Η "τερατώδης" ψυχραιμία αυτού του κοριτσιού και η αντιμετώπιση όλων αυτών με την εξ ίσου τερατώδη υπομονή της, με άφησαν άναυδο. Εγώ θα είχα πάει σε φρενοκομείο ή σε Ίδρυμα Αποκατάστασης Διαλυμένων Νεύρων!
Είναι μια αληθινή μάγισσα που αντί για ραβδάκι έχει το χαμόγελο της.
Σ' ευχαριστώ Πόπη μου. Για όλα όσα έκανες.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ναι! Επέστρεψα οίκαδε μετά από μια περιοδεία κουραστική μεν, αλλά με κατάφορτο το δισάκι μου με υπέροχες μνήμες που δεν μπορεί να χωρέσουν εδώ.
Αυτό που προέχει είναι να στείλω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ καρδιάς στην Λαμία, στα Τρίκαλα, στην Λάρισσα, στην Θεσσαλονίκη, την Θέρμη, την Κατερίνη και την Βέρροια για όσα μας δώρησαν οι άνθρωποι εκεί...
Μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης και φιλίας που δεν μπορείς να αποτιμήσεις μόνο με μια λέξη...
Μας γέμισαν με τα χαμόγελά τους, με την απαρράμιλη φιλοξενία τους, τα ολόθερμα λόγια και τις φιλοφρονήσεις τους, μας μετέφεραν την μέθεξή της καρδιάς τους στο πνευματικό μας έργο...
Είναι λίγα αυτά...;
Και πως να μεταφέρω την δική μας συγκίνηση;
Δεν φτάνει λοιπόν ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ όσο μεγάλο κι αν είναι.
Ίσως με μια υπόσχεση.
ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Ευπώλητα βιβλία

Στην εφημερίδα "To Βήμα" την Κυριακή 8 Μαρτίου δημοσιεύθηκε η παρακάτω λίστα με τα ευπώλητα βιβλία της περασμένη εβδομάδας έτσι όπως δόθηκε από το βιβλιοπωλείο Fnac.

Ο Βιολονίστας βρίσκεται στην πρώτη θέση αυτών της Ελληνικής Λογοτεχνίας.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ!!!


Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ...

Καλημέρα σε όλους και καλή Κυριακή.
Κυριακή της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ σήμερα, μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Εκκλησίας μας....
Μετά την λειτουργία και την περιφορά των σεπτών Εικόνων, αναχώρηση για την περιοδεία μου ανά τας πόλεις του βορρά...
Να προσεύχεστε για μένα και να μου εύχεστε να είναι Καλό το Ταξίδι.
Συντροφιά με την Πόπη που μας ανοίγει τον δρόμο για τις Δημόσιες Σχέσεις μας με τον κόσμο.
Μέχρι λοιπόν τις 19 Μαρτίου τούτο το παράθυρο θα μείνει κλειστό, οπότε και να μου στέλνετε μηνύματα δεν θα μπορώ να τα διαβάζω. Λίγη υπομονή και με την επιστροφή μας με το καλό, θα σας δώσω πλήρη αναφορά για όλα τα συμβάντα.
Να είστε όλοι καλά.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

ΑΠΟΥΣΙΕΣ...

Καλημέρα σε όλους και να έχετε ένα καλό Σ/Κ.
Δευτέρα με το καλό ξεκινάω το ταξίδι και τις παρουσιάσεις του ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ στην κεντρική και β. Ελλάδα. Για όσους ενδιαφέρονται ιδού το πρόγραμμα για να ενεμηρώσετε τους φίλους σας.
9/3: ΛΑΜΙΑ Βιβλ. ΟΙΩΝΟΣ - 19.30
10/3: ΤΡΙΚΑΛΑ Εικαστικό Κέντρο Τρικάλων - 20.00
11/3: ΛΑΡΙΣΑ Βιβλ. ΠΑΙΔΕΙΑ - 20.30
12/3: ΘΕΣΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Βιβλ. ΙΑΝΟΣ - 20.00
13/3: ΘΕΡΜΗ ΘΕΣ/ΚΗΣ
14/3: ΚΑΤΕΡΙΝΗ Βιβλ. ΝΕΣΤΩΡ - 12.00-14.00
14/3: ΡΙΖΩΜΑΤΑ ΗΜΑΘΙΑΣ Ξενώνας ΑΚΑΛΑΝΘΙΣ 19.00 (Η Λένα Μαντά θα είναι εκεί!).

Όσοι φίλοι από τις πόλεις αυτές ή όσοι έχουν φίλους εκεί ας τους ενημερώσουν.
Να είστε όλοι καλά και εις το επανιδείν.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑΣ

Η Κλειώ έκανε το "θαύμα" μαζί με την ομοχειρία των συνεργατών της και έκαναν για λογαριασμό όλων μας αυτό το θαυμάσιο βίντεο-κλιπ για τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ.
Μουσική επιλογή, πρόσωπα, τόποι όλα συνάδουν με το πνεύμα του βιβλίου...
Πιστεύω ότι θα αρέσει σε όλους και θα το χαρείτε πραγματικά.
Συγχαρητήρια για άλλη μία φορά στον Εκδότη μου κ.Θάνο Ψυχογιό και τους συνεργάτες του.
Όπως πάντα έκαναν μια εξαίρετη δουλειά.

Βιολονίστας - Video

Βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ - Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009, 7:00μ.μ.




Νέα αφίσα

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

Floras TV: Τετ α τετ με τον Κώστα Καρακάση



Η Κωνσταντίνα λατρεύει τη μουσική και το διάβασμα, έχει σχεδόν 3.000 βιβλία στην βιβλιοθήκη της και ήρθε απο μακρυά στο κεντρικό Βιβλιοπωλείο Φλωράς στην Μπενάκη για να συναντήσει τον αγαπημένο της συγγραφέα Κώστα Καρακάση. Το ίδιο και η Ειρήνη!

Floras TV: Κώστας Καρακάσης, απόσπασμα απο τον Βιολονίστα



Ο Κώστας Καρακάσης, ο συγγραφέας των 500.000 αναγνωστών, διαβάζει ένα απόσπασμα από το νέο του βιβλίο, Ο Βιολονίστας, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2009 από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Μια προσφορά απο τα Βιβλιοπωλεία Φλωράς και το www.florasfun.gr

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

ΜΑΡΙΑ ΤΖΙΡΙΤΑ ΚΑΙ....ΜΑΜΑΔΕΣ!!!

Να διαβάσετε όλοι και όλες την νέα ανάρτηση της Μαρίας Τζιρίτα!!!!
Θα γελάσετε, θα χαρείτε, θα γεμίσετε μνήμες αγάπης για τις μαμάδες μας, αλλά και απέραντη νοσταλγία... Μέσα στον χρόνο μένουμε ίδιοι, χθεσινοί και σημερινοί γονείς.
Μπράβο Μαρία μου. Όλοι το χαρήκαμε....

ΠΑΣΧΑΛΙΑ

Καλημέρα σε όλους.
Καλή δουλειά από σήμερα....Τέλος τα φαγοπότια και "μέσα" οι μάσκες!
Σήμερα η Πασχαλία Τραυλού έχει την τιμητική της. Παρουσία επίσημη του νέου της βιβλίου ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ στο βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ.
Φίλοι και πιστοί αναγνώστες της θα σπεύσουν σίγουρα να βρεθούν δίπλα της.
Να της ευχηθώ Καλή επιτυχία από καρδιάς, αν και είμαι σίγουρος ότι την έχει δεδομένη.
Η Πασχαλία είναι μία από τις μεγάλες ελπίδες της Λογοτεχνίας μας.
Με συναρπαστική θεματολογία, εξαίρετα ελληνικά -σπάνιο είδος- και σαγηνευτική γραφή.
Όλα τα εχέγγυα για ένα καλό βιβλίο.
Απόδειξη ότι όλα τα βιβλία της έγιναν επιτυχίες και μάλιστα τρανταχτές και...τηλεοπτικές!
Καλοτάξιδο να είναι μικρή μου.

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Καλό μήνα σε όλους.
Ευχάριστη έκπληξη σήμερα. Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής, μια πολύ ωραία συνέντευξη της Λένας Μαντά, για το έργο και την παρουσία της στα Ελληνικά Γράμματα.
Τα λέει όλα με τ' όνομα τους, με λεβεντιά και παρρησία, απαντώντας σε όλους εκείνους τους κονδυλοφόρους που την μέμφονται πότε για το ένα πότε για το άλλο.
Πρέπει να έχεις ψυχική ανωτερότητα για να παρεδεχτείς το "ανάστημα" του άλλου, ιδίως στην Ελλάδα που δεν περισσεύει η μεγαλοψυχία, αντίθετα υπερισχύει ο φθόνος...
Το έργο του καθενός μας θα το κρίνει η ιστορία, ακόμα και αν λέγεται Μπουκουβάλα-Αναγνώστου. Είχα ξαναγράψει σχετικά σε άλλη μου ανάρτηση απαντώντας σε αντίστοιχο δηκτικό σχόλιο νεοσσού συγγραφέα.
Καλό είναι ο καθείς εξ ημών να κοιτάξει τα του οίκου του.
Τελικός κριτής -καλώς ή κακώς- είναι το κοινό και αυτό μας κατατάσσει στην θέση που επιθυμεί και μας ανήκει. Και από όσο γνωρίζω, κανένας από όλους τους νεώτερους συγγραφείς δεν ίπταται με κανένα καλάμι, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις...