Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ.... Α!

Εννέα χρόνια περίμενα αυτή την πρόσκληση που έλεγε να έρθει και δεν ερχόταν! Άρχισα να πιστεύω πως ούτε ένας δεν είχε διαβάσει την "Αθηνά" σε όλη την Κεφαλλονιά. Μέχρι που μία φίλη μου, η Μαρία Β. μαζί με μια άλλη Μαρία, αποφάσισαν να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους.Και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει να παίρνει μια γυναίκα απόφαση για δράση, πόσο μάλλον δύο!
Και η πολυπόθητη πρόσκληση ήρθε και μάλιστα από την Ιακωβάτειο Βιβλιοθήκη Ληξουρίου! Μαζί και άλλες δύο από το Αργοστόλι και την Σάμη!
Κανείς δεν κατάλαβε από την συντροφιά μου την ένταση και την φόρτιση που κουβαλούσα στον πηγαιμό για την....Κεφαλλονιά. Στεκόμουν στο κατάστρωμα του φέρρυ που μας πήρε από την Κυλλήνη και κοίταζα αχόρταγα τον ορίζοντα. Πρώτα η κορφή του Αίνου και μετά σιγά σιγά οι απαλές χαμηλότερες κορφές και καταπράσινες λαγκαδιές του αγαπημένου τόπου. Είχα να πατήσω το πόδι μου εκεί, περισσότερο από μισό αιώνα! Από εκείνες τις αποφράδες ημέρες του 1953 που το Ιόνιο ταρακουνήθηκε και άφησε πίσω του μονάχα ερείπια, οιμωγές, θρήνους και αγιάτρευτες πληγές. Τότε που στεκόμουν στην προβλήτα του Αργοστολίου και αποβιβάζαμε βοήθεια που είχαμε μεταφέρει με τα πλοία του Β.Ν. όταν ένας μετασεισμός μας ταρακούνησε για τα καλά και είδα την γη να ανοίγει μπροστά στα μάτια μου και να σταματά μόλις δύο μέτρα από τα πέλματά μου! Και τώρα πατούσα τα ίδια χώματα και μια λέξη ερχόταν ξανά και ξανά στο μυαλό μου. ΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ... Έτσι μου φάνηκε αυτή η Κεφαλλονιά που έβλεπα. Πανέμορφη, αρχοντοπούλα όπως ήταν πάντα, ξαναχτισμένη με άφθαστη αισθητική, χωριά και πόλεις ολόφωτες από χαμόγελα ανθρώπων και σπιτιών, πολύβουο μελίσσι δράσης και προκοπής.
Το πρόγραμμα μου ήταν εξαιρετικά φορτωμένο όσο και κουραστικό. Πρώτο μέλημα όμως να πάω στον Άγιο και να Τον προσκυνήσω, κάτι που δεν είχα κάνει 53 χρόνια πριν, τότε που η Κεφαλλονιά ήταν ένας σωρός ερειπίων γεμάτη πληγές. Απίθωσα στα πόδια Του τα δάκρυα της ευγνωμοσύνης μου μα και της συγκίνησης, γιατί μαζί με τα δικά μου απίθωσα και της πραγματικής Αθηνάς -έτσι σαν μνημόσυνο- σύμφωνα με την εντολή της....Χρόνια πολλά πριν.
Έκανα ένα πνευματικό μνημόσυνο και στις ψυχές των προγόνων, που τα οστά τους βρίσκονται κάπου σ' αυτά τα άγια χώματα και που εγώ είμαι η συνέχειά τους. Και φώναξα μυστικά από την καρδιά μου. "Γη μου αγαπημένη, γη των προγόνων μου...Ήρθα, ήρθα μαζί σας να σας μνημονεύσω και σας ευχαριστώ γιατί είμαι η δική σας φωνή, εδώ, στα πόδια του Αγίου μας.... "
Και μετά στο καθήκον! Το Ληξούρι μας επεφύλλαξε μια αρχοντική υποδοχή, αντάξια του μεγάρου που στεγάζεται η Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη, οι άνθρωποι μας αγκάλιασαν με περίσσια αγάπη και εκείνη την μοναδική ευγένεια που θαρρείς και την συντηρεί αέναα ο Αδρίας που δροσίζει όλο το Ιόνιο... Με την Λένα Μαντά συντροφιά είπαμε δυό λόγια και μετά άρχισε η κουβέντα με τους παρισταμένους όλο και ποιο θαρετή όλο και ποιο ζεστή. Γίναμε μια συντροφιά φίλων ιδίως με τα νειάτα που ήρθαν να μας δουν από κοντά προς μεγάλη χαρά και των δυό μας. Και την επομένη ακολούθησε η Σάμη, ραδιόφωνικές συνεντεύξεις, υπογραφές και ξανά υπογραφές.... Αλλά η μεγάλη έκπληξη ήταν το Αργοστόλι. Έμοιαζε σαν μια μεγάλη φιέστα όπου αντί για πυροτεχνήματα είχαμε χαμόγελα αγάπης σαν τον ήλιο, όπου ένα αμέτρητο πλήθος γέμιζε αδιάκοπα τον χώρο, νέοι, μικροί και μεγάλοι, όλοι με έναν καλό λόγο, πρόσωπα γεμάτα αγάπη, αγκαλιές μοσχομυρισμένες από τα λούλουδα και τα βοτάνια της Κεφαλλονιάς....Ποτέ πριν δεν δώσαμε και δεν πήραμε τόση αγάπη από τον κόσμο, ποτέ πριν τόσες στοίβες βιβλίων μας δεν εξαφανίστηκαν από τα ράφια του βιβλιοπωλείου που μας φιλοξενούσε! Είχαμε και την αγωνία να παραστούμε σε τιμητικό δείπνο στο "Κεφαλλονιά Παλλάς" όπου μας περίμενε υπομονετικά ο φίλος κ.Μ.Ευαγγελάτος, η ώρα περνούσε και όλο και έρχονταν νέοι φίλοι να μας δουν, να μιλήσουν έστω για λίγο μαζί μας, να μας δείξουν την αγάπη τους....
Και όταν επιτέλουν κάποια στιγμή καταφέραμε να πάμε στο ξενοδοχείο που μας φιλοξενούσε, ήρθε και η τελευταία έκπληξη. Μαζί με τα δικά μου γεννέθλια, γιορτάσαμε και τα γεννέθλια του κ. Μ.Ευαγγελάτου με μια διαφορά βεβαίως κάποιων δεκαετιών! Έγώ έκλεινα τα 73 και εκείνος τα.....
Τα υπόλοιπα θα τα πώ σε νέα ανάρτηση....Κάντε υπομονή λοιπόν....
Υ.Γ. Στο Φ.Μ. σας παραπέμπω για σχετικές φωτογραφίες.

Δεν υπάρχουν σχόλια: