Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Αυλαία Αυγούστου.

Τελειώνει σιγά σιγά και αυτός ο μήνας με την σημερινή γιορτή του Αγίου Φανουρίου και τις εκκλησιές μας γεμάτες εχθές και σήμερα με πιστούς που προσεύχονται, ζητώντας "φανέρωση" στις επιθυμίες και τις παρακλήσεις τους. Και όλοι λίγο πολύ "κάτι" έχουμε να ζητήσουμε από τον Θεό μέσω των αγίων Του. Όλοι αποζητάμε το ανέφικτο από τις ανθρώπινες δυνάμεις και το εναποθέτουμε στα χέρια Του.... Μα πως είναι δυνατόν Εκείνος να διορθώσει όλες τις ανθρώπινες "παθήσεις", ιδίως εκείνες που κρύβονται πίσω από μάσκες, ή πυκνούς καπνούς κακίας, υποκρισίας, αχαριστίας, αγνωμοσύνης, μοχθηρίας...Πως μπορεί να σταματήσει την "πρόκληση" που επιδεικνύουμε με την καθημερινή μας αλαζονεία, την αμετροέπεια, τον κομπασμό μας...; Και πάνω απ' όλα την ασέβεια που δείχνουμε προς τον πλησίον συνάθρωπο, τον πάσχοντα, ακόμα και το σπίτι που μας δόθηκε δανεικό και που λέγεται "Μάνα Γη"...;
Τ' αποκαϊδια των τελευταίων ημερών σφραγίζουν με τον χειρότερο τρόπο αυτή την συμπεριφορά μας και κάνει ετούτες τις ημέρες ακόμα πιο μελαγχολικές, ακόμα πιο θλιμένες.
Δεν τολμώ πια να ζητήσω τίποτα από τον Θεό, παρά μόνο το Έλεός Του.....

4 σχόλια:

meta είπε...

Αγαπητέ μου κύριε Καρακάση,

Για άλλη μια φορά θα συμφωνήσω μαζί σας. Μακάρι η αυλαία του Αυγούστου να πέφτει με αυτό τον τραγικό τρόπο για τελευταία φορά.
Άραγε επιτρέπεται να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον και ότι επιτέλους κάποια στιγμή τα παθήματα θα μας γίνουν μαθήματα;
Ας το ευχηθούμε...

Με εκτίμηση,

Μεταξία.

Μαριάνθη είπε...

Κύριε Καρακάση
ο τίτλος σας σε αυτήν την ανάρτηση με έκανε να επισκεφτώ τον ιστοχώρο σας. Μου άρεσε πολύ. Όπως και η αναφορά σας στον Άγιο Φανούριο.
Πράγματι ο Αύγουστος έχει μια μεγαλοπρέπεια!
Τον αποχαιρετούμε λοιπόν και ευχόμαστε καλό φθινόπωρο.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητή μου Μεταξία και Μαριάνθη.
Ευχαριστώ για την επίσκεψή σας και την συμμετοχή σας στους προβληματισμούς μου. Ευτυχώς και στο ΦΜ βρήκα πάρα πολλούς συμπαραστάτες, πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε πάρα πολλοί αυτοί που ενδιαφερόμαστε με πραγματική αγάπη για τον τόπο μας και όχι μόν για τις ψεύτικες λάμψεις των "δήθεν" κοσμικών που νομίζουν ότι το άπαν σ' αυτό τον τόπο είναι η....Μύκονος!

Θεοφάνης Θεοφάνους είπε...

Καταρχήν καλό μήνα! Καλό φθινόπωρο να 'χουμε! (Κάποιοι εύχονται και καλή χρονιά!)

Ώρες ώρες (και είναι πολλές) ευχόμουν να είχα γεννηθεί σε άλλη εποχή. Τότε που οι γυναίκες ήταν πιο ρομαντικές, οι άντρες είχαν λεπτότητα -τακτ- μα τι να κάνω; Είχα σκεφτεί να μηνύσω τον πελαργό... αλλά αποφάσισα να αποδεχτώ το σήμερα. Όχι αγαπητέ μου κανείς δεν κάνει πια πικ νικ... αλλιώς τίποτα δεν θα καιγόταν...

Τέτοιες μέρες, παλαιότερα στην Αθήνα, άκουγαν το "ας ερχόσουν για λίγο", ή το "θα ξανάρθεις"...και ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι...!

Υσ. Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, είχα κατέβει στην Αθήνα, στο πατρικό μου, γύρω στον Ιούλιο. Πάντα παίρνω βιβλία δώρο στην μάμα μου για το καλοκαίρι. Ενώ διαβάζει αρκετά, δεν παρακολουθεί τις συγγραφικές εξελίξεις, της είπα ότι ο συγγραφέας του Αθηνά, ευτυχ.....κυκλοφόρησε το Βιολονίστα, ανασκουμπώθηκε και μου είπε δεν θέλω δώρα εγώ. Σας μεταφέρω χωρίς να το ξέρει τα συγχαρητηριά της και την κριτική της. (το ίδιο βιβλίο αγόρασε και η γυναίκα μου για την βιβλιοθήκη μας και μου είπε ακριβώς το ίδιο!) Οι πρώτες πενήντα σελίδες ήταν λίγο κουραστικές μετά όμως.....!!!!!!!!η μαμά άφησε όλο το σπίτι στην μοίρα του, πήρε το καφεδάκι της και άφησε τον μπαμπά στον καναπέ και μένα να περιμένω ακόμα τηλέφωνο. Η γυναίκα μου πάλι σας διάβαζε κάθε βράδυ, σαν να έβλεπε σήριαλ!

Σας κούρασα ε; Δεν φταίω εγώ εσείς! Που με αποκόψατε από τις Γιώτες μου (έτσι λέγονται και οι δύο)

Ευτυχώς έχω την κόρη μου για παρέα, είναι ακόμα μηνών και δεν ξέρει να διαβάζει. Ευτυχώς!

Με εκτίμηση Θεοφάνης.