Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2009

ΜΑΧΑΙΡΩΜΑΤΑ.....!

Σε όλες τις εποχές και σε όλα τα κοινωνικά-επαγγελματικά στρώματα υπήρχαν οι αντιζηλίες, οι φθόνοι τα μίση... Είναι καθώς φαίνεται σύμφητο στον άνθρωπο να επωφθαλμιά και να φθονεί τον διπλανό του ακόμα και αν δεν είναι "επιτυχημένος". Αρκεί ο ίδιος να αισθάνεται ότι είναι ο ισχυρός, ο δυνατός, ο καλύτερος, ο "ανώτερος"...και όλοι οι άλλοι "κατώτεροι"...!
Βεβαίως αυτά ισχύουν για κάθε συμπλεγματικό και ψυχοπαθολογικό άτομο.
Πολύ χειρότερο όμως, είναι το να φθονείς, να λοιδωρείς και να "μαχαιρώνεις" πισώπλατα ανθρώπους που μπορεί να είναι φίλοι σου, συνεργάτες, εταίροι, γειτόνοι ή και συγγενείς σου, έστω και αν δεν σου έχουν δώσει αφορμές ή δικαιώματα για να "ζηλέψεις".
Είναι σχεδόν αποδεκτό λοιπόν, στον χώρο της "σόου-μπιζ" να υπάρχουν τέτοιου είδους συμπεριφορές, όπου ο ανταγωνισμός είναι θανατηφόρος (!), αλλά και στον χώρο των επιχειρήσεων ακόμα και της Πολιτικής.
Θα περίμενε κανείς ότι στον χώρο του Πνεύματος δεν θα υπήρχαν τέτοια φαινόμενα ή και αν υπήρχαν θα ήταν πολύ ηπιότερης και μικρότερης έκτασης. Έτσι πίστευα -αφελώς- μέχρι πρότινος. Έκπληκτος και άναυδος πληροφορήθηκα ότι από πολύ καιρό είχε ξεκινήσει παρασκηνιακά μια δυσώδης και βρωμερή εκστρατεία ενάντια σε γνωστό συγγραφέα, που απ' όσο γνωρίζω όχι μόνο δεν είχε βλάψει κανέναν συνάδελφο, αλλά αντίθετα είχε ευεργετήσει και βοηθήσει ουκ ολίγους εξ αυτών. Και διερωτήθηκα για το ποιός ο σκοπός μιας τέτοιας άθλιας συμπεριφοράς, όταν "υποτίθεται" εμείς που διακονούμαι το Πνεύμα, θα πρέπει να είμαστε υπεράνω τέτοιων συμπεριφορών, όχι μόνο με λόγια αλλά και έμπρακτα.
Μου ζητήθηκε από τον παθόντα η συμβουλή μου... Απάντησα:
Η μία λογική λέει να αγνοήσεις το γεγονός αυτό καθ' αυτό. Δεν αξίζει τον κόπο.
Η άλλη όμως λέει πως δεν μπορείς και δεν έχεις το δικαίωμα να αφήνεις ατιμώρητους τους τριβόλους, τους διαδοσίες, τους άθλιους κάθε επιπέδου που θεωρούν χόμπυ τους να διασύρουν την ηθική υπόσταση του άλλου και μάλιστα σε τομείς που δεν τους αφορούν παντιοτρόπως. Να προσφύγεις στον Εισαγγελέα και στην Δικαιοσύνη. Και ευτυχώς που η συκοφαντική δυσφήμηση ΔΕΝ εξαγοράζεται, αλλά ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ....
Δεν γνωρίζω ποια από τις δύο συμβουλές μου θα ακολουθήσει ο παθών. Ένα όμως είναι σίγουρο. Ότι και στην μία περίπτωση και στην άλλη, και μόνο η απόφασή του να δημοσιοποιήσει πρόσωπα και "διαδρόμους" απ' όπου εξεπορεύθη -όπως λέει- όλη αυτή η άθλια ιστορία που παίχθηκε εις βάρος του, δείχνει θάρρος και στοιχειώδη αξιοπρέπεια.
Γιατί δεν είναι δυνατόν αενάως οι αθώοι να γίνονται δακτυλοδειχνούμενοι και οι άθλιοι αλητήριοι να μένουν ατιμώρητοι.

8 σχόλια:

lena manta είπε...

Ο συνάδελφος που συκοφαντήθηκε, πρέπει να θυμάται και κάτι ακόμα όμως... Οτι στο καθαρό διαμάντι δεν "κολλάει" λάσπη καλέ μου κύριε Καρακάση. Και οτι οι άνθρωποι που συκοφαντούν και υπονομεύουν την ηθική υπόσταση του άλλου, ακριβώς όπως και ο κλέφτες και οι ψεύτες, "τον πρώτο χρόνο χαίρονται". Ο δε συγγραφέας, έχει αποδείξει την αξία του και ο κόσμος τον αγαπάει και τον σέβεται όπως του αξίζει. Καμιά αξιοπρέπεια δεν χάθηκε ποτέ έτσι, όταν ο βίος που διάγει ο αδικημένος είναι υπόδειγμα προς μίμηση, το πνεύμα του λαμπερό και το έργο του αγαπημένο....
Πολλά φιλιά από μένα και από τον Γιώργο.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Καλή μου Λένα.
Το γνωρίζει καλύτερα από εμένα. Αλλά από την άλλη μεριά δεν δικαιούται να δει την τιμωρία των "βλάσφημων και ανίερων"....;
Εκείνος τελικά θα αποφασίσει.
Εμείς μένουμε καλοπροαίρετοι σύμβουλοι.

Sofia Voikou είπε...

Δυστυχώς πίσω από τον τίτλο "άνθρωποι του πνεύματος" κρύβονται αρκετοί κομπλεξικοί.
Πιστεύω όμως ότι στους ανθρώπους που αξίζουν, δεν κολλάει καμιά ρετσινιά!!!

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητή μου Σοφία.
Έχεις δίκιο. Το ζητούμενο όμως, είναι αν μας επιτρέπεται να αφήνουμε ατιμώρητους εσαεί όλους αυτούς τους "ρυπαντές"...Στηριζόμενοι στην αξιοπρέπεια και το ήθος του άλλου, συνεχίζουν ανενόχλητοι το άθλιο έργο τους. Και μου έθεσε ο συνάδελφος το απλό ερώτημα...
"Έως πότε θα σιωπώ....;"
Δεν έχω την απάντηση....

Ανώνυμος είπε...

Είμαι και εγώ παθών και γνωρίζω τι θα πει μίσος και φθόνος.
Θα συμφωνήσω με το δεύτερο σκέλος της συμβουλής σας,
γιατί πιστεύω ότι τέτοια υποκείμενα,
πρέπει να γίνονται αποδέκτες της τιμωρίας που τους αξίζει.
Η καλή μας προαίρεση και ανοχή τους αφήνει ανενόχλητους
και έχουν παρεξηγήσει την δική μας αξιοπρέπεια.....

Τζώρτζης Κ.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητέ Τζώρτζη Κ.
Ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να μου στείλεις τις σκέψεις σου.
Και χαίρομαι που συμφωνείς έστω με το ένα σκέλος των συμβουλών μου.
Η ανοχή η δική μας αποθρασύνει τους δειλούς και ανίερους, τους άθλιους και αισχρούς.

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ κύριε Καρακάση ,

δυστυχώς έχω βιώσει το φθόνο και τα "μαχαιρώματα" που περιγράφετε και μάλιστα μέσα στο χώρο όπου θα έπρεπε να κυριαρχούν ο συναγωνισμός και η ευγενής άμιλλα...το Πανεπιστήμιο .
Νομίζω ότι όλη αυτή η κατάσταση και η αρρωστημένη ψυχοπαθολογία είναι αποτέλεσμα ελλειπούς παιδείας και καλλιέργειας . Περισσότερο όμως με θλίβει το γεγονός ότι τέτοια υποκείμενα προχωρούν μπροστά , προοδεύουν και , όπως οι φελλοί επιπλέουν . Ως πότε θα τους το επιτρέπουμε;

Μαρία Σ.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητή Μαρία.
Από την εποχή του Κάϊν και του Άβελ ο φθόνος είναι σύμφυτος με τον άνθρωπο και δεν μπορεί να ξεριζωθεί, ούτε ακόμα και από τους...μορφωμένους μηδέ εξαιρουμένων των Πανεπιστημιακών! Κάποτε σε τούτη την χώρα η Αρετή και η Τιμή ήταν το πρώτο ζητούμενο στην οικογένεια και την κοινωνία.Σήμερα που όλα καταρρέουν γύρω μας, κανένας δεν ενδιαφέρεται για τέτοιες "ιδέες".
Μπορείς λοιπόν να μείνεις απαθής και να μην στιγματίσεις τέτοιες συμπεριφορές; Μπορείς να σιωπάς και να μην "δείχνεις" τον ένοχο;
Η όποια "ανοχή" είναι δικό μας λάθος.
Κ.Κ.