Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

ΔΥΟ ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΟΥ ΕΣΒΗΣΑΝ....

Αυτή η εβδομάδα σφραγίστηκε με τον θάνατο δύο αστεριών της σόου-μπιζ. Βεβαίως καθημερινά φεύγουν χιλιάδες άνθρωποι από κακουχίες, ασθένειες, πείνα ή και βασανιστήρια. Αλλά υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που η Μοίρα τους ανεβάζει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και έτσι μοιραία απασχολούν την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Θα σταθώ μονάχα στον Μάϊκλ Τζάκσον γιατί είναι ένα πραγματικά τραγικό πρόσωπο, που απλά αποδεικνύει για άλλη μία φορά, πως ούτε η δόξα, ούτε το χρήμα, ούτε η φήμη δεν δίνει -τις περισσότερες φορές- την ευτυχία στον άνθρωπο. Κουβαλούσε όλη την ζωή τα τραύματα της παιδικής του ηλικίας, δεν μπόρεσε ποτέ ν' απαλλαγεί απ' αυτά, έμεινε έρμαιο του συνδρόμου του Πίτερ Παν και κατέληξε όπως κατέληξε. Υπέρλαμπρο αστέρι, υπερ-ταλαντούχος δημιουργός, είχε όλα όσα θα μπορούσαν να του δώσουν την ευτυχία. Και η τροχιά που διέγραψε δεν ήταν παρά μια τραγική κραυγή στο στερέωμα της "δόξας".....
Εκατομμύρια άνθρωποι θα τον πενθίσουν σε όλο τον κόσμο, αλλά λίγοι θα σκεφτούν το πόσο εφήμερη είναι η ζωή μας και πόσο άδικα της φερόμαστε εμείς οι ίδιοι.... Και ακόμα λιγότεροι απ' όσους στέκουν "ψηλά στα δώματα"....σκέφτονται πόσο εύκολα έρχεται η πτώση...
Ο Θεός ας αναπαύσει και την Φώσετ και τον Τζάκσον, αν μη τι άλλο για τις στιγμές που χάρησαν στον Κόσμο με την ομορφιά της προσφοράς τους....

3 σχόλια:

Yianna είπε...

Κε Καρακάση μου καλό απόγευμα
Ο Τζάκσον ήταν πράγματι ένας μεγάλος τραγουδιστής, ένα αστέρι όπως είπατε. Εγώ απ΄την ζωή του δεν ξέρω τίποτα αλλα σίγουρα θα θυμάμαι πάντοτε τα τραγούδια του που μ΄αυτά μεγάλωσα και χόρεψα. Θα συμφωνήσω μαζί μας ότι μας χάρισε στιγμές άπειρης μουσικής ομορφιάς

Κώστας Καρακάσης είπε...

Ναι! Ήταν ένας ταλαντούχος και χαρισματικός άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα μια τραγική φιγούρα...
Πίσω από τα φώτα ένα πυχτό αβάσταχτο σκοτάδι....Και τώρα μόλις αρχίζει το μεταθανάτιο δράμα της σκύλευσης και της τυμβωρυχίας του ονόματός του...

Vasiliki Rimpa είπε...

Αν μου επιτρέπαται να σταθώ σεένα σημείο σας....είχε όλα όσα θα μπορούσαν να του δώσουν την ευτυχία......

φαινομενικά τα είχε όλα...τα μάτια της ψυχής του αναζητούσε αυτή την ευτυχία ? Δε θα μάθουμε ποτέ ...δε μας αφορά εξάλλου..

Μας αφορά όμως ο αγώνας που δίνουμε για την ευτυχία...χωρίς να έχουμε προσδιορίσει την έννοια ευτυχία...

Ευχαριστώ κύριε Καρακάση για κάθε λέξη σας που μας εχει ταξιδέψει...