Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Η ομιλία του κ. Δημήτρη Κωνσταντάρα, κατά την πρόσφατη παρουσίαση του Βιολονίστα, στο Άργος

Ο συγγραφέας μου είναι γνωστός από την «Αθηνά - Που... ευτυχώς δεν γεννήθηκε όμορφη...» γιατί ως όμορφη, κινδύνευε να του «κλέψει» λίγη από την πολλή γοητεία του.

Την Αθηνά, για την οποία ο συγγραφέας μου είχε κάνει την τιμή να μου ζητήσει να μιλήσω προ αρκετών ετών. Τότε που και εγώ, μετρούσα μόλις δυο βιβλία στο ενεργητικό μου.

Σήμερα, μετρώ εννέα και όσο περνά ο καιρός και αυξάνονται τα δικά μου βιβλία, τόσο περισσότερο εκτιμώ ένα καινούργιο βιβλίο που εκδίδεται τη σημερινή εποχή της απαξίωσης της ελληνικής γλώσσας, της εμπορευματοποίησης της πολιτικής και της επιπεδοποίησης της κοινωνίας και της οικονομίας.

Ο συγγραφέας είναι ένας όμορφος, καλοντυμένος, ώριμος άνδρας, προσεγμένος πάντα, καλοφτιαγμένος, με περιποιημένο μουσάκι, ένας καθρέφτης κομψότητας μέσα στην απεραντοσύνη του σύγχρονου ενδυματολογικού... κοπετού.

Ένας γλυκομίλητος, ήρεμος, ευγενής γνώστης της Ελληνικής γλώσσας, σαν μια κατάμαυρη μύγα μέσα στο απέραντο χυμένο γάλα της αγραμματοσύνης και της αντικοινωνικότητάς μας.

Δηλαδή......... ένας σίγουρος «αποτυχημένος» της εποχής μας.

Που ωστόσο, σπάει την - βασισμένη στην ιδεοληψία μας - πεποίθηση.

Και αποδεικνύεται, ιδίως με τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ, ένας απόλυτα επιτυχημένος δημιουργός best seller, δίνοντας στους ολίγους ομοίους του την ευκαιρία να αναπνεύσουν βαθιά.

Κυρίες και κύριοι, η συγγραφική επιτυχία του Κώστα Καρακάση είναι ένας απόλυτος θρίαμβος για όλες τις ώριμες, καλοντυμένες, περιποιημένες, γλυκομίλητες, ήρεμες, ευγενείς, γνώστες της Ελληνικής γλώσσας κατάμαυρες μύγες των ημερών μας, που αποπειρώνται μάλιστα να έχουν και μια κοινωνική, δημόσια παρέμβαση στα κάτασπρα χυμένα γάλατα της κοινωνίας μας.

Ως μία εξ αυτών των μυγών, υποκλίνομαι κύριε Καρακάση, σας ευχαριστώ και σας υπόσχομαι να συνεχίσω να προσπαθώ να γίνω το ίδιο αποτυχημένος.

Λίγα εξειδικευμένα λόγια για τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ για τον οποίο πολλοί έχουν μιλήσει και γράψει.

Αρχικά, είναι ένα ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ;

Ανυπερθέτως ΝΑΙ. Διότι αν και ΔΕΝ τα καταθέτει στο βιβλίο - κατά πολλούς ορθώς πράττει - ο συγγραφέας τα γνωρίζει τα ονόματα και τα ιστορικά στοιχεία και τα πραγματικά γεγονότα και δεν είναι ο μόνος άλλωστε.

Βεβαίως, όλος ο βιολονίστας ΔΕΝ είναι για την Ελένη Παπαδάκη. Είναι και για άλλους, πραγματικούς και όχι μυθιστορηματικούς ήρωες.

Μερικούς τους αναφέρει με τ' όνομά τους, άλλους όχι.

Έπρεπε λοιπόν να τα γράψει ΟΛΑ ο Κώστας Καρακάσης;

Όχι.

Διότι τότε, ΔΕΝ θα έγραφε μυθιστόρημα. Έστω ιστορικό. Θα έγραφε έρευνα, πραγματεία, σύγγραμμα. Και όχι μια απλή, γλυκόπικρη, ανθρώπινη ιστορία που τόσο πολύ μας συγκίνησε.

Διότι τότε δεν θα μπορούσε να υφάνει το μύθο.

Και η ύπαρξη μύθου, όσο κοντά κι αν είναι στα γεγονότα και τα στοιχεία, έχει και τη δυνατότητα να δώσει στο συγγραφέα την ποιητική άδεια να χρησιμοποιήσει και τη φαντασία του και την ευρηματικότητά του και τη συγγραφική του δεινότητα. Και ακόμα, γλυτώνει τον έγκυρο, διαβασμένο γραφιά, τον σοβαρό συγγραφέα από το σοβαρότατο σήμερα ενδεχόμενο αγωγών, φαινόμενο της εποχής μας που ευρύτατα χρησιμοποιείται από άτομα για προσπορισμό χρημάτων, με τη βοήθεια ικανών δικηγόρων που γνώστες του νόμου, αμφισβητούν στοιχεία, γεγονότα και χαρακτηρισμούς, μετατρέποντας την οποιαδήποτε δημοσιοποίηση γεγονότων σε αρένα αμφισβητήσεων. Όχι χωρίς λόγο βέβαια. Οι νόμοι δεν γράφτηκαν από συγγραφείς, ούτε για συγγραφείς κυρίες και κύριοι. Από άρχοντες γράφτηκαν και άρχοντες εξυπηρετούν με την επίφαση της υπεράσπισης της αποδεικνυόμενης αλήθειας. Και ο δύσμοιρος συγγραφέας, θύμα ψευδολόγων και συκοφαντών της λεγόμενης δημοσιογραφίας καθημερινών επιπεδογράφων, προσκρούει στο ερώτημα: Είσαι σίγουρος γι' αυτό που γράφεις; Στέκει νομικά;

Γιατί αν ΔΕΝ στέκει νομικά, μην το γράψεις.

Οπότε... γράφεις μυθιστόρημα. Και η καταγραφή της ιστορίας, πάει περίπατο.

Τα συγγράμματα δεν γράφονται για να διαβάζονται από πολλούς κυρίες και κύριοι, αλλά από λίγους. Σπουδαστές, φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές, δημοσιογράφους... και βασικά μετά θάνατον των πρωταγωνιστών της ιστορίας.

...... όχι από το ευρύ κοινό.

Κι ο ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑΣ είναι μια μυθιστορική αναπαράσταση της πραγματικότητας, γραμμένη με μαεστρία, γι αυτό και τόσο γοητευτική.

Βεβαίως και ως ιστορικός συγγραφέας, ο Καρακάσης best seller θα έγραφε.

Κι αυτό το αποδεικνύει η κριτική του ματιά, η γνώση και η τεχνική του στον τρόπο που έγραψε τις πρώτες 40 – 50 σελίδες του βιβλίου αυτού. Που είναι μια πραγματικά αριστοτεχνική ματιά στην Αθήνα τη σημερινή αλλά και στην Αθήνα των 50'ς και των 60'ς, προσαρμοσμένη στις ανάγκες εξέλιξης του μύθου.

Δεν θα μακρηγορήσω. Συνιστώ ανεπιφύλακτα τον ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑ και τα βιβλία του τζέντλεμαν της μυθιστοριογραφίας μας, τον Κώστα Καρακάση.

Που μας γοητεύει με τη φαντασία, τη γνώση των δεδομένων, την ποιότητά του και την γνώση της γλώσσας, στοιχεία που οδηγούν σε σίγουρα εξαίρετο χειρισμό και της ίδιας της γλώσσας και της ιστορίας μας αλλά και των ευαισθησιών μας.

2 σχόλια:

Anastasios είπε...

Ο λόγος του αναδεικνύει την αναμφισβήτητη ποιότητά του και την δική σας.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Ευχαριστώ Αδελφέ μου.
Ήταν μια λαμπρή εκδήλωση που όμοια της δεν έχει γίνει ποτέ πριν.
Το Άργος έδωσε μια μοναδική μαγεία στον Λόγο και την Μουσική.