Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Μια κριτική.

Πρόσφατα έλαβα μια από τις πολύ σπάνιες αρνητικές κριτικές για το λογοτεχνικό έργο μου. Ήταν καλοδεχούμενη, γιατί πιστεύω ότι ο κάθε δημιουργός πρέπει να είναι έτοιμος να δεχτεί και την απαξίωση όπως και την καταξίωση του από τους αναγνώστες, με την ίδια παρρησία και πνευματική ηρεμία. Αλλά όταν λαμβάνω κρίσεις σαν αυτή που σας παραθέτω, δεν το κάνω γιατί αποζητώ την σύμφωνη γνώμη όλων σας. Το κάνω γιατί προέχεται από μια πολύ νέα κοπέλα που με τιμά ιδιαίτερα με την κρίση και την άποψη της για τα βιβλία μου. Το κάνω γιατί η μεγάλη μου ελπίδα και ικανοποίηση προέρχεται όταν λαμβάνω τέτοια μηνύματα από νέα παιδιά, που έχουν στρέψει την προσοχή και την αγάπη τους στην Λογοτεχνία και με πολύ απλά λόγια σημαίνει για εμάς όλους που προσπαθούμε να την διακονίσουμε, ότι άξιζε τον κόπο αυτή η ενασχόληση μας, αφού μπορέσαμε να αγγίξουμε την καρδιά έστω και ΕΝΟΣ μόνο Ανθρώπου. Σας ευχαριστώ όλους.
Καλησπέρα Κύριε Καρακάση,
Πρίν λίγο καιρό σας έγραψα για την καταπληκτική Αθηνά!!! Πίστευα οτι κανένα άλλο βιβλίο δεν θα μπορούσε να πάρει τη θέση της Αθηνάς στην καρδιά μου, αλλά μόλις τελείωσα τον Βιολονίστα, με δυσκολία σας γράφω αφού τα μάτια μου ακόμα είναι δακρυσμένα αφού διάβαζα και ξαναδιάβαζα τις τελευταίες σελίδες...
Απο που να αρχίσω, απο τα μαγευτικά ταξίδια και τις απίστευτες περιγραφές, έβλεπα μπροστά μου την Κωνσταντινούπολη, Αλεξάνδρεια, Αθήνα, λες και ένας ζωγράφος με το μαγικό του χέρι ζωγράφιζε όλες αυτές τις πόλεις με απίστευτα χρώματα, μυρωδιές...άκουγα νοητά τους ήχους του βιολιού, και τους απολάμβανα και μαγεύτικα, μιας και λατρεύω την κλασσική μουσική...
Και προσωπικά ήταν σαν να έφαγα ένα χαστούκι, γνωρίζωντας τι θα πει πραγματικά φτώχεια, πόλεμος, πείνα, πόνος σωματικός και ψυχικός... αλλά και η πραγματική αγάπη, έρωτας, αγώνας, θυσία... Οικογένεια... Ιστορία...
Λάτρεψα τον Ίων για την ομορφιά του, τον για τον έρωτα και την αγάπη του για την Αλκιόνη.
Τον Ζέφη, για την ευγένια του και την αγάπη του για την οικογένεια του.
Και τον Μιχαήλ, για τον ερωτισμό του και την αγάπη του για την ζωή και την ελευθερία.
Αλλά και την αφωσίωση τους, τον ρομαντισμό, το πάθος τους και την αγάπη τους για την μουσική και το βιολί τους.
Συγχαρητήρια για ακόμη μια φορά Κύριε Καρακάση, και σας ευχαριστώ μέσα απο την καρδιά μου για ακόμη μια φορά.
Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά, και να συνεχίσεται να μας διδάσκεται και να μας προσφέρεται υπέροχα βιβλία και στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στην ψυχή και την καρδιά μας.
Με απέραντη αγάπη και εκτίμηση,
Παυλίνα
Σας φιλώ.

8 σχόλια:

Anastasios είπε...

Γλυκύτατη η Παυλίνα.

Την αρνητική κριτική θα την μοιρασθείτε μαζί μας;

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αν την θέλετε...ευχαρίστως να την κάνω ανάρτηση. Ιδού λοιπόν τι μου έγραψε η αγαπητή αυτή φίλη:
Βιβλίο: Ο ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑΣΌνομα Αποστολέα :ΛΙΟΛΙΑ
Email:liolia.v@dsthe.gr
Σχόλιο :ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΜΟΥ. ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ "ΑΘΗΝΑ". ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΠΟΛΥ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟ, ΔΑΚΡΥΒΡΕΧΤΟ, ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΛΥ ΒΑΡΕΤΟ ΜΕ ΑΝΟΥΣΙΕΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ. ΤΑ ΜΟΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΥ ΙΩΝΑ. ΚΑΤΑ Τ'ΑΛΛΑ, ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ "ΑΘΗΝΑ" ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΑΠΟΡΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΝΑ ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΥΤΑ ΒΙΒΛΙΑ.
Bαθμολογία :2

Anastasios είπε...

Ο καθένας έχει απόλυτο δικαίωμα να έχει την δική του άποψη για την λογοτεχνία, η οποία σε μεγάλο βαθμό είναι υποκειμενική.

Γούστο έχει και η... βαθμολογία!!!

vivliolatreia είπε...

Δεν έχω διαβάσει ακόμη το νέο σας βιβλίο και δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη πάνω σ' αυτό, αλλά θα ήθελα να αναφερθώ γενικότερα. Δεν είναι δυνατόν να περιμένεις - ως αναγνώστης - ο κάθε συγγραφέας να γράφει το ίδιο κάθε φορά. Πρώτον, εξαρτάται από το θέμα που αναπτύσσει ο συγγραφέας, δεύτερον, εξαρτάται από τον κάθε αναγνώστη ξεχωριστά σε τι διάθεση είναι όταν διαβάζει ένα βιβλίο και πως έχει πλάσει εκείνος από το οπισθόφυλλο και μόνο τη συνέχεια του βιβλίου. Και τρίτον, όσα παιδιά και να κάνει μια μάνα κανένα δεν είναι όμοιο με το άλλο, ούτε καν τα δίδυμα!!! Άρα είναι τουλάχιστον "χαζό" να ζητάμε από έναν συγγραφέα να γράφει πάντα με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο θέμα, αν γίνει αυτός, τότε γιατί να γράφει κάτι καινούργιο, απλά θα ξαναδιαβάζουμε τα ίδια βιβλία.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητή φίλη.
Έχετε απόλυτα δίκιο. Τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, έχω προσπαθήσει μέχρι σήμερα -παρά τις κάποιες "συγγένειες"- όλα μου τα βιβλία να είναι διαφορετικά, θεματικά, γλωσσικά, αισθητικά αλλά και ψυχολογικά ως προς την ανάδειξη των ηρώων μου. Πεποίθηση μου δε είναι ότι δεν είναι δυνατόν κάθε βιβλίο του όποιου δημιουργού να αρέσει υποχρεωτικά σε όλους τους αναγνώστες. Και δεν μπορείς να υπηρετείς την Λογοτεχνία γράφοντας μονάχα για "ιδανικούς" ήρωες... Ο Κουασιμόδος παραμένει από τους πλέον "ανθρώπινους" χαρακτήρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας και ο Ιαβέρης όμως το ίδιο... Συνεπώς, συνεχίζω να αποδέχομαι με παρρησία την όποια κριτική και τις απόψεις των αναγνωστών, με απόλυτο σεβασμό στην άποψη τους.

lena manta είπε...

Ήμουν σίγουρη ότι ο κύριος Καρακάσης δεν θα φοβόταν να αναρτήσει και την αρνητική κριτική! Όταν έχεις δεχτεί την ευλογία της αγάπης των αναγνωστών, έχεις και την επίγνωση οτι δεν μπορεί όλα μας τα βιβλία ν' αρέσουν σε όλους! Αυτό που αναρωτιέμαι, είναι γιατί δεν αναφέρεται κανείς στο "Η αγάπη δεν έχει τέλος" που λάτρεψα εγώ!

Κώστας Καρακάσης είπε...

Λένα αγαπημένη φίλη.
Όπως εσύ έτσι και εγώ, έχω λάβει πάρα πολλά μηνύματα αγάπης από τους αναγνώστες για τα βιβλία μας. Στην ιστοσελίδα μου όπου αναλυτικά και το κάθε βιβλίο, αν πας στον "Λένη" - "Αναγνώστες" θα διαβάσεις πολλές σελίδες με τέτοια μηνύματα. Για τους γνωστούς λόγους, τα καταγράφουμε μεν, αλλά δεν τους δίνουμε μεγαλύτερη δημοσιότητα -εγώ τουλάχιστον- για να μην πουν ότι.....
Μια αυστηρή ή και αρνητική κριτική μου είναι το ίδιο χρήσιμη όσο και μια ευνοϊκή. Αλλά και το ίδιο σεβαστή.

Εύη Καφούρου είπε...

είμαι καινούργια εδώ... καταρχήν χαρά μου που έμαθα το ιστολόγιό σας.
θα συμφωνήσω οτι κάθε δημιουργός πρέπει να είναι έτοιμος να ακούσει τα πάντα από το αναγνωστικό του κοινό... είμαι νέα στο χώρο αλλά το νιώθω οτι είμαστε εκτεθημένοι στη υποκειμενική κρίση του κάθε μας αναγνώστη... εγώ θα ευχηθώ να πάει καλά το βιβλίο σας, και να ξεπεράσει τα άλλα. θα το αναζητήσω το καλοκαιράκι που θα πάω τις διακοπές μου... και να θυμόμαστε οτι όπως εμεις κρίνουμε βιβλία αλλωνών θα κρίνουν και άλλοι εμας... έτσι είναι αυτή η απασχόληση. Που για μένα είναι λειτούργημα αφου δίνουμε κομάτια του εαυτού μας και συντροφιά στις μοναχικές ωρες των ανθρώπων.
με αληθινή εκτίμηση,
ΕΥΗ ΚΑΦΟΥΡΟΥ