Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου...

Εχθες ήταν η Μεγάλη ταπείνωση και η ύψιστη Διακονία προς τον Άνθρωπο από τον ΙΔΙΟ τον Θεό.
Σήμερα η κορύφωση του Δράματος, ο μαρτυρικός θάνατος επί του Σταυρού, Αυτού που θα μπορούσε να καλέσει "μυριάδες αγγέλων" για ν' ανατρέψει τα πάντα και τους πάντες. Και όμως! Δέχεται αυτοβούλως το Μαρτύριο σαν κακούργος, σαν απόβλητος και επικατάρατος.
Το ασύληπτο στο νόημα και την σημασία του, γίνεται πραγματικότητα. Η Θεία Ουσία υφίσταται τα πάνδεινα για ένα και μόνο λόγο. Να σωθεί ο Άνθρωπος!
Λίγοι το καταλαβαίνουμε και πολύ λιγότεροι συ-μετέχουμε στο θαυμαστό αυτό μυστήριο.
Ας αναλογιστούμε για λίγα λεπτά μόνο, τον ΕΑΥΤΟ μας εκεί επάνω, στον ίδιο σταυρό, και ίσως κατανοήσουμε ΤΙ σημαίνει στην πραγματικότητα....
Ποτέ πριν και ποτέ μετά, μια τέτοια πράξη άκρας ταπείνωσης δεν θα βρεί τέτοιο Μεγαλείο και ταυτόχρονα τέτοια χαρμόσυνη προαγγελία! "Που σου θάνατε το νίκος...;"
Έρχεται η Ανάσταση......!

Δεν υπάρχουν σχόλια: