Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

Περί "κριτικής" συνέχεια

Διάβασα το βιβλίο που κριτικάρησε ο Τατσόπουλος.
Τι να σου πω βρε παιδί μου.
Ο.Κ. είναι αυτοβιογραφικό γκέϋ όπως λέει ο συγγραφέας, αλλά
τρομάρα του τι την ήθελε όλη αυτή την βωμολοχία και χυδαιότητα?
ΑΥΤΟ είναι ή μπορεί να είναι ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ?
Είχε δίκιο ο Τατσόπουλος μέχρις εδώ.
Απ' εκεί και πέρα το τεράστιο ολίσθημα του ήταν που αναφέρθηκε στην Μπουκουβάλα-Αναγνώστου και στην Λένα Μαντά.
Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτές οι δύο με όλο αυτό τον οχετό...?
Ούτε θεματολογικά, ούτε σαν γραφή ούτε πολύ περισσότερο με γκέϋ ιστορίες μπορεί κανείς να τις συγκρίνει.
Έλεος!!!
Θα μου πεις γιατί το διάβασα; Ε! Πρέπει να έχω άποψη για το τι γράφεται και "μπαίνει" στο μάτι της κριτικής,
αλλά και να ξέρω τι και που πάει η σημερινή γραφή...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Aγαπημένε μου κ. Καρακάση, επιτέλους μια γωνιά δικιά σας για να μπορούμε έστω κι έτσι να τα λέμε! Για το θέμα της κριτικής είχα βάλει κι εγώ προ καιρού ανάρτηση στο blog και είχε μεγάλη επισκεψιμότητα. Αν θέλετε, ρίξτε μια ματιά. Αλλά η ουσία παραμένει η ίδια πάντα. Επιτυχία έχει ένα βιβλίο όταν κάνει τα μάτια ενός αναγνώστη να γελούν ή να κλαίνε. Με πολύ εκτίμηση, Πασχαλία Τραυλού

Anastasios είπε...

Χάρηκα που ανακάλυψα απόψε το ιστολόγιό σας.

Εύχομαι να τα λέμε από δω και πέρα ηλεκτρονικώς.