Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Η παρουσίαση του Παιδιού της Αγάπης στο Ναύπλιο

19 Μαϊ 2008

Το Σάββατο που πέρασε πραγματοποιήθηκε και η παρουσίαση του Παιδιού της Αγάπης στο Ναύπλιο, στη πατρίδα μου. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη, για πολλούς λόγους.

Καταρχήν η αίθουσα που μας φιλοξένησε, το Βουλευτικό, κουβαλάει μια ολόκληρη ιστορία πίσω του, αφού στο κτίριο αυτό στεγάστηκε η Βουλή της επαναστατημένης Ελλάδας κι ήταν μεγάλη τιμή για μένα να βρεθώ εκεί με πρωταγωνιστή το βιβλίο μου.
Χρονολογείται περί το 1730, στα χρόνια της δεύτερης τουρκοκρατίας της πόλης και χτίστηκε αρχικά ως τζαμί. Έχει οικοδομηθεί με το σύστημα της ισόδομης λοξευτής τοιχοποιίας κι αποτελείται από μια τετράγωνη αίθουσα που καλύπτεται με μεγάλο τρούλο. Μετά την απελευθέρωση της πόλης στο τζαμί αυτό στεγάστηκε η Βουλή των Ελλήνων από το φθινόπωρο του 1825 ως την άνοιξη του 1826, αφού πρώτα διαμορφώθηκε κατάλληλα από τον αρχιτέκτονα Βαλλιάνο. Αυτή υπήρξε και η σπουδαιότερη χρήση του και με την ονομασία Βουλευτικό έχει μείνει γνωστό μέχρι σήμερα.
Περισσότερα για το Βουλευτικό μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ο δεύτερος λόγος της συγκίνησής μου ήταν η παρουσία αγαπημένων ανθρώπων. Των πιο αγαπημένων ανθρώπων. Σήκωνα τα μάτια μου κι αντίκρυζα τα βουρκωμένα μάτια των γονιών και της αδελφής μου, των πρώτων αναγνωστών του βιβλίου μου. Είναι εκείνοι που με παρακίνησαν να στείλω την ιστορία του Στέλιου στον εκδοτικό οίκο, ήταν εκείνοι που με έπεισαν πως ναι, μπορεί να γίνει ένα καλό βιβλίο αυτή η καταγραφή των συναισθημάτων μου, αυτή η εξομολόγηση.

Και ολόγυρά τους άλλα αγαπημένα πρόσωπα, συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι που θυμάμαι στη ζωή μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Με καμάρωναν. Πιο δίπλα οι φίλες αναγνώστριές μου που ήρθαν από μακριά - η μια από την Αθήνα (η Κλημεντίνη) κι η άλλη από την Πάτρα (η Χαρά, γνωστή στη μπλογκόσφαιρα ως Ζαχαρούλα), καθώς και η γλυκιά μου Αλίκη από το Ναύπλιο (Άσπρα Κοχύλια), την οποία επίσης γνώρισα από το ιστολόγιο και μου έκανε την τιμή να έρθει να με γνωρίσει από κοντά.

Καταλαβαίνετε τη χαρά μου...

Μέσα σε όλο αυτόν τον κόσμο, η πανταχού παρούσα Πόπη Γαλάτουλα των εκδόσεων Ψυχογιός και δίπλα της... μα φυσικά η Λένα μου, η Λένα Μαντά με τον αγαπημένο της (και αγαπημένο μας) Γιώργο. Η Λένα, που αν και λίγα μέτρα μακριά μου, ένιωθα να μου κρατά το χέρι σε όλη τη διάρκεια της παρουσίασης.
Αφανής ήρωας ο Γιάννος μου, που γι άλλη μια φορά ανέλαβε χρέη φωτογράφου (θα του βγει τ'όνομα στο τέλος!). Ο σύντροφος της ζωής μου, ο καθρέφτης μου. Πάντα στο πλευρό μου να με φωτίζει με την αγάπη του.

Καθήσαμε στο πάνελ και δίπλα μου ο κύριος Κώστας Καρακάσης άρχισε να μιλά για το βιβλίο μου κι εγώ ένιωθα τα δάκρυα ν'ανεβαίνουν επικίνδυνα στα μάτια μου! Άπλωσε το χέρι του και κράτησε το δικό μου και τ'αυτιά μου δεν πίστευαν αυτά που άκουγαν! Είπε ότι με νιώθει σαν κόρη του, μίλησε για μένα και για το έργο μου με περίσσια αγάπη. Η Ντόρια Μαρνέρη μας ταξίδεψε με την αισθαντική φωνή της, διαβάζοντας αποσπάσματα από το βιβλίο. Όπως της έγραψα και στην αφιέρωση στο βιβλίο μου, μ'έκανε ν'αγαπήσω τον Στέλιο ακόμα περισσότερο κι από τότε που έγραφα την ιστορία του...

Δε θέλω να πω άλλα λόγια για την παρουσίαση, παρά μόνο ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους ανέφερα παραπάνω. Όλοι όσοι παρευρεθήκατε αλλά και όλοι εσείς που διαβάζετε τώρα τα λόγια αυτά, αποτελείτε την πηγή της ευτυχίας μου και τροφοδοτείτε το χαμόγελό μου. Χάρη σε σας παίρνω κουράγιο να συνεχίσω να γράφω και να σας χαρίσω πολλά ακόμα ταξίδια, όπως σας υποσχέθηκα.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!...


Με τον κο Καρακάση και την αδελφή του, τη Λένα Μαντά και τους πολυαγαπημένους μου γονείς.

8 σχόλια:

sofia είπε...

Κύριε Καρακάση,
καλως ήλθατε στα μπλόγκ, και σας εύχομαι πολλές και ευχάριστες ώρες.
Το διάβασα το παιδί της αγάπης, και περιμένω το καινούργιο βιβλίο της Μαρίας με ανυπομονησία.
Καλημέρα.

Maria Tzirita είπε...

Τι ευχάριστη σύμπτωση! Και μιλώ πραγματικά για σύμπτωση, καθώς, προετοιμάζοντας το αφιέρωμά μου σε σας, μπήκα στο ιστολόγιό σας να πάρω κάποια κομμάτια για το βιογραφικό και το έργο σας κι έπεσα πάνω στην παρουσίαση που κάνατε στο δικό μου βιβλίο! Το πόσο μεγάλη τιμή ήταν για μένα και πόσο μεγάλη χαρά, σας το είπα από κοντά, το επανέλαβα και στην ανάρτησή μου. Κι όπως θα δείτε και στο σημερινό μου αφιέρωμα, προσπάθησα να σας αποσπάσω υπόσχεση και για το επόμενο βιβλίο! Έχω βλέπετε το προνόμιο του να μοιράζομαι μαζί σας την ίδια πατρίδα!

Theogr ο κηπουρός είπε...

Θα πρέπει να σας καλωσορίσουμε εμείς στον κόσμο τον ιστιολογίων η εσείς εμάς στον κόσμο της “συγγραφής”; Χαίρομαι ιδιαιτέρα που αποφασίσατε να είστε κοντά μας και ο ταπεινός μου κήπος θα είναι πάντα ανοιχτός για επίσκεψη.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητή Σοφία.
Όλοι περιμένουμε το επόμενο "παιδί" της αγαπητής μας Μαρίας που τόσα μας υποσχέθηκε με το πρώτο της.
Και επειδή μου το ζήτησε εμμέσως πλην σαφώς, να αναλάβω την υποχρέωση να το παρουσιάσω και αυτό, παρ’ όλον ότι υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην ξανακάνω παρουσιάσεις βιβλίων συναδέλφων, παρ’ όλον ότι πολλούς εξ αυτών τους αγαπώ ιδιαίτερα και εκτιμώ το έργο τους.

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητέ Τεό.
Μάλλον θα πρέπει να με καλοσωρίσετε στην παρέα των μπλόγκερ'ς και όχι εγώ στο κόσμο της Λογοτεχνίας.
Δεν έχω τέτοιο "ανάστημα" και ούτε το αποζητώ.
Προσπαθώ να "διακονώ" αλλά στέκω με πολύ σεβασμό σε όλους όσους μπαίνουν σ' αυτό το δύσκολο μονοπάτι του Λόγου και της Τέχνης.
Ευχαριστώ και για την πρόσκληση να "μπώ" στον κήπο σου και ελπίζω μόνο να μην συμπεριληφθώ στην ποικιλία των τόσο θρεπτικών μεν αλλά ουχί πάντοτε αναγκαίων ζαρζαβατικών, ιδίως αυτών που αναρριχώνται σε καλάμια ή παντός είδους βοηθήματα.

Ξυπόλυτη είπε...

Κύριε Καρακάση... Από εχθές το απόγευμα που το διάβασα, κλωθογύριζε στο μυαλό μου αυτό... Γράψατε λέει πρώτη φορά στα ... 65 χρόνια σας. Μου έκανε τόση εντύπωση, σχεδόν... Δεν το πιστεύω!

Και... Τι καλά που τις τα είπατε αυτής της... Κλεοπάτρας (κρίμα το όνομα) Έχετε απόλυτο δίκιο, εγώ στη θέση σας θα ήμουν πολύ πιο επιθετική ( μωρέ... θα σου την έκανα εγώ τ' αλατιού)...

Κώστας Καρακάσης είπε...

Αγαπητή φίλη.
Που είναι το περίεργο; Έγραφα μεν από τα 18 μου (ποίηση κυρίως) αλλά σοβαρά ασχολήθηκα όταν δεν... είχα τι άλλο να κάνω!
Αν διαβάσετε την συνέντευξη της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ οι απαντήσεις είναι εκεί.
Δεν έχετε παρά να το πάρετε και εσείς απόφαση και να σκύψετε με πολύ αγάπη πάνω από το χαρτί ή τον... η/υ σας.
Κλείστε τα μάτια σας και αφήστε την καρδιά σας να μιλήσει...
Σας εύχομαι καλή... γραφή και επιτυχίες.

Ανώνυμος είπε...

Καλό μεσημέρι κε Καρακάση
Διάβασα και γω το βιβλίο της Μαρίας και όντως είναι καταπληκτικό και γεμάτο από δυνατά συναισθήματα. Περιμένω με ανυπομονησία το καινούριο της βιβλίο.

Σας χαιρετώ από την Κύπρο
Γιάννα