Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Προτείνω

Συνάντησα πριν λίγες ημέρες μια φίλη καθώς έκανα τον απογευματινό μου περίπατο στον γύρο της «Αρβανιτιάς». Παρεμπιπτόντως, όσοι δεν έχετε κάνει αυτή την βόλτα όταν ξανάρθετε στο Ναύπλιο χειμώνα-καλοκαίρι είναι σκέτη μαγεία. Ιδίως για τους ερωτευμένους και τους απλά ρομαντικούς.

Ακολούθησε λοιπόν αυτός ο διάλογος ανάμεσά μας.

«Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω κύριε Καρακάση».

«Και εγώ το ίδιο κυρία μου…»

«Αχ…!

(νόμισα για μια στιγμή ότι την είχε πονέσει ο κάλος της από την ένταση και το ύφος της κραυγής). Διάβασα το βιβλίο σας «Η Αγάπη δεν έχει τέλος» και πραγματικά μαγεύτηκα, συγκινήθηκα…»

…………

«Το διάβασα τρεις φορές ξέρετε!»

(Στάση και ύφος θριάμβου, αλλά πως μπορούσα να το ξέρω ο άμοιρος;)

«Και όχι μόνο αυτό. Το διάβασαν οι εξαδέλφες και οι ανιψιές μου, επτά τον αριθμό παρακαλώ…!»

(Ο θρίαμβος της φωνής, μετατρέπεται σε Ρωμαϊκή φιέστα!)

«Τους το κάνατε δώρο…;» (ρωτώ αφελώς και με το αθωώτερο ύφος μου)

«Όχι… τους το δάνεισα…! Έγινε καβγάς μέγας για να πάρουν σειρά!»


Ανώμαλη προσγείωση.

Ναι μεν απόκτησα επτά επιπλέον αναγνώστριες, αλλά…


«Και εμείς πως θα ζήσουμε αγαπητή μου Κλεοπάτρα…?» (ρωτώ επιθετικά) «Ένα βιβλίο είναι ένας μικρός ατομικός θησαυρός που πρέπει να τον έχετε μη στάξει και μη βρέξει στις βιβλιοθήκες σας… Μπορείτε να δανείσετε τον σύζυγό σας αλλά ποτέ ένα βιβλίο… το είπε ξέρετε ο Ουίνστον Τσώρτσηλ…» (Που να το ξέρει…)

Ύφος κεραυνοβολημένης στρουθοκαμήλου! Με κοιτά και αισθάνομαι ότι μάλλον έχω μετατραπεί σε UFO. Σίγουρα δεν είμαι εγώ και σύμφωνα με αυτό που διαβάζω στα μάτια της. Μπαίνει στο υπερπολυτελές τζιπ της και εξαφανίζεται -μάλλον οργισμένη-

Αυτή η μικρή ιστορία αγαπητοί φίλοι έχει επαναληφθεί -με διάφορες μικροπαραλλαγές- αμέτρητες φορές. Και όλοι οι συνάδελφοι συγγραφείς σίγουρα έχουν βιώσει παρόμοιες ιστορίες με τα δικά τους βιβλία.

Απορώ πως δεν έχει ξεκινήσει κανένας μια εκστρατεία για την διαφώτιση του κοινού, η αν θέλετε για την «αγωγή» των αναγνωστών, πάνω στο θέμα του δανεισμού βιβλίων. Θα προσθέσω δε και κάτι ακόμα που είναι πέρα για πέρα αληθινό. Σε κάποια Δημόσια Βιβλιοθήκη μιας επαρχιακής πόλης, ακόμα δανείζουν την «Αθηνά» με σειρά προτεραιότητας (!) οκτώ χρόνια μετά την κυκλοφορία της. Καταλαβαίνω ότι για πολλούς ίσως, ακόμα και η αγορά ενός βιβλίου μπορεί να είναι ακριβή. Ιδίως στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς. Αλλά κάποτε, κάποιος πρέπει να υψώσει την φωνή του ενάντια σ’ αυτή την αθέμιτη συμπεριφορά ορισμένων αναγνωστών.

Προτείνω

λοιπόν σε όλους τους συναδέλφους συγγραφείς και εκδότες να ξεκινήσουν μια εκστρατεία διαφωτισμού του κοινού με σύνθημα

«Χαρίστε ένα βιβλίο. Μην το δανείζετε».

Ας τυπωθούν μερικές χιλιάδες αυτοκόλλητα, να μοιραστούν μαζί με τα βιβλία, στις εκθέσεις, στα βιβλιοπωλεία, στα σχολεία, ας τυπωθεί ακόμα και σε μια άκρη των νέων βιβλίων που θα κυκλοφορήσουν, ας γίνει κάτι τέλος πάντων.

Και μπορεί έτσι, μία των ημερών, το χαμηλότερο ποσοστό αναγνωστών της Ε.Ε. που κατέχει η χώρα μας να το δούμε να αυξάνει θεαματικά.

Μακάρι.

2 σχόλια:

Maria Tzirita είπε...

Αγαπημένε μου κύριε Καρακάση, πόσο χαίρομαι που επιτέλους έχετε ιστολόγιο κι η επικοινωνία μας μπορεί να γίνει πιο άμεση και πιο τακτική! Το θέμα που παρουσιάζετε μ'έχει απασχολήσει πολλές φορές και πάντα το αντιμετωπίζω με την ίδια κατανόηση: ο κόσμος δεν έχει λεφτά ούτε για ν'αγοράσει βιβλία... Θα μου πείτε, για να πηγαίνει στα μπουζούκια έχει; Γιατί τα νυχτερινά μαγαζιά αλλά και όλες οι καφετέριες κι οι ταβέρνες γεμάτα είναι καθημερινά! Άρα είναι θέμα προτεραιοτήτων, σωστά; Ας ελπίσουμε πως κάποτε θ'αλλάξει η νοοτροπία και στη χώρα μας κι η αγορά ενός βιβλίου θ'αποτελεί επένδυση.
Ελπίζω να τα λέμε συχνά από δω και πέρα, θα χαρώ να σας βλέπω να κάνετε τις βόλτες σας στη "μπλογκογειτονιά". Θ'ανακαλύψετε έναν καινούργιο κόσμο που ούτε φανταζόσασταν...

Κώστας Καρακάσης είπε...

Μαράκι μου καλημέρα.
Τι χαρά να ξεκινώ την ημέρα μου με ένα δικό σου μήνυμα.
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ναι! Μπήκα και εγώ "αναγκαστικά" στα γρανάζια του ΝΕΤ και ελπίζω να τα καταφέρω.
Τι μας ετοιμάζεις τώρα; Χαίρομαι που το "παιδί" σου πάει μια χαρά. Εύχομαι πάντα τα καλύτερα.
Κ.Κ.